donderdag, november 11, 2004

Midlife!

Vandaag 46 geworden. Te oud voor de jongeren, te jong voor de ouderen, te middle age voor al de rest. Kloteleeftijd, neem dat van mij aan. Ik zie één lichtpuntje: ik heb begrepen dat ik ondertussen recht heb op een knoert van een midlife crisis. Wat is er zo allemaal in de aanbieding: een Harley Davidson op de oprit misschien, of een veel jongere minnares, of een abonnement bij een fitnessclub om dat veel te vroeg uitgezakte lijf weer wat aan te snoeren, een 4X4 Jeep misschien? Pffft...allemaal bollocks die teveel tijd en energie vragen. Neem mij op in De Bende Van Wim, stel mij voor aan Mimi Smit en noem mij herhaaldelijk Bart Peeters maar ik ga er niet vanaf: ik wil een coole, spannende, ietwat gevaarlijke midlife crisis. Geen cliché-crisis. Een waarbij ik grijnzend mijn leeftijd vergeet en die andere mensen schampere opmerkingen ontlokt waarbij de termen ‘ouwe zot’ en ‘schandalig’ niet worden gespaard. Maar ik vind er godverdomme geen. Kitesurfen? Pornofilms gaan regisseren? Bij een ijsberenclub gaan? Piss off!
Misschien ben ik er ondanks mijn 46 nog niet helemaal rijp voor. De échte midlife crisis wordt tenslotte aangewakkerd door een plots knagende twijfel aan datgene wat men doet of bereikt heeft. En ik twijfel nu eenmaal niet aan wat ik allemaal doe en wel of niet heb bereikt. Wat is, is. Wat niet is kan ongetwijfeld nog komen. Ik twijfel voorlopig enkel aan de kwaliteit van mijn midlife crisis. Suggesties om als 46-jarige uitvoerig het kalf uit te hangen – weliswaar enkel activiteiten waarbij niets of niemand enige schade wordt berokkend, al wil ik een uitzondering maken voor kleine pelsdieren, de bastards – zijn altijd welkom. (pdw)

13 opmerkingen:

[johan] zei

Tips voor wie op 46 nog eens iets wil meemaken:
1. In Borgerhout een striptent voor lesbische moslima's openen;
2. In Bagdad-centrum een verkoopspunt voor Ardense Hammen opstarten;
3. Ayaan Hirshi Ali opvrijen en in Eindhoven een Pita-bar beginnen;
4. Jood worden, naar Jeruzalem verhuizen, je Mohamed bin-Muftar laten noemen en de weduwe Arafat gaan troosten;
5. In Zaventem een Europese hub voor Fed-Ex beginnen;
6. Toetreden tot de VLD, je opwerpen als sportdeskundige - je daarvoor zwaar laten betalen - en bij het IOC gaan lobbyen voor de Winterspelen 2006 op de Botrange of de Barraque Fraiture;
7. Proberen de dochter van Filip De Winter aan de zoon van Kris Merckx te koppelen;
8. enzovoorts...

joeri zei

Happy B-day, P!

Neverbeendead Religion zei

Er is meer dan 1 type midlife crisis.
De mijne staat op Midlife crisis van Faith no more.Het episch punt 0 tussen - en + oneindig.
Maar de meeste komen voort uit een terugblik op een leven zonder verwezenlijkingen gepaard gaande met een nu is het te laat gevoel resulterend in het najagen van één of ander idioot plan om een beetje aan die ironische zelfbevestiging te kunnen doen terwijl de meesten dan ook niet doorhebben dat hun heb je hem ironie geen wat men noemt een parel voor de zwijnen is maar een zelfgekozen te late parel voor de zwijnen.En een parel is nog steeds een parel en een pearl jam nog steeds een pearl jam.
Een suggestie.Luister ééns naar Motorcycle emptiness van The manic street preachers maar beluister het dan als Humocycle emptiness.Het is maar een sparkje van een nummer maar men weet hoe dat kan gaan met een sparkje.

Neverbeendead Religion zei

Ik moest even aan die bekende movie one-liner Are you in or out denken.
En hier heb ik het volgende besloten.

pdw is in

Anoniem zei

Ik kan niet wachten tot ik 46 ben! (Op een midlife crisis hoef ik niet meer te wachten, die kreeg ik reeds op m'n 28ste - nu reeds weer 6 jaar geleden, tja, oud ga ik dus niet worden als iemand niet snel de quartlifecrisis uitvindt.)
Enfin, een tip voor een echte, pure crisis: lees het verzamelde werk van een andere 46-jarige, met name van de heer M. Houellebecq. Of: hoe lezen gevaarlijker kan zijn dan kitesurfen met een 4x4 langs de bikinilijn van Mimi Smit.

Proficiat,
B. Vliegen

Patrick zei

Te laat B., heb alles van Houellebecq al gelezen. Heb zelfs enkele verhalen van H.P. Lovecraft (waar Houellebecq zo door 'gepakt' is) herlezen want die hadden 25 jaar geleden al grote indruk op mij gemaakt. Ik kan iedereen 'De Zaak Charles Dexter Ward' aanbevelen. Prima stuff.

Anoniem zei

Eens denken...
Rockjournalist worden? Oud nieuws.
Platen, televisieprogramma's en games bespreken? Idem.
In een quintessentie... quickeldinges... baanbrekende Belgische reggaegroep drummen? Been there, done that.
Meedoen aan een televisiekwis? Check.
Een televisieprogramma maken? Check. Check. Check.
Een televisiezender adviseren - zij het met kloeke ruggensteun van een kabelabonnement, een bijzonder goeie beheersing van de Engelse taal en een benijdenswaardig uithoudingsvermogen? Check.
Jureren in een wietwedstrijd? Check.
Columns of andere geestige bollocks schrijven voor drie, of laten we zeggen, tweeëneenhalf toonaangevend Vlaams tijdschrift (de korte Menzo-stint laat ik even buiten beeld, waar ze thuishoort)? Check.
Pater familias worden? Check.
Web-, radio- en televisiehumor bedrijven met niks dan een scherpe tong, een zieke geest en een straalaangedreven verbeeldingskracht als attributen? Check. Het genadeloos op de huid zitten van pseudowetenschappers en andere uitzuigers die zonder scrupules misbruik maken van des mensen ingebakken naïeveteit? Check. Het mee zoeken naar de clou van een van de meest fascinerende onopgeloste misdaden/verdwijningen die Vlaanderen in het algemeen, Oost-Vlaanderen in het bijzonder en Gent in het kwadraat ooit hebben, wel gefascineerd, veranderen in een even spannend als interactief speurdersfeuilleton voor het hele gezin? Check.
Als woordvoerder op aarde van Bill Hicks fungeren? Check.
En dan is er nog de stuff die ik niet wil weten.

Eerlijk gezegd, het lijkt me geen makkelijke klus.

Het antwoord zit waarschijnlijk ofwel in iets heel eenvoudigs - al je haar laten groeien -, ofwel in iets heel ingewikkelds en moeilijks - het ontrafelen van de DNA-structuur van het talent van Ann Swartenbroeckx, het gelijktijdig muilen met Madonna, Christina Aguilera en de hond van Louis Tobback, het op een chatbox ronselen van iemand die zich vrijwillig laat verminken en die daarna afslachten, na het genot van zijn gestoofde, met gesauteerde spekblokjes geserveerde lul. Smakelijk, en de groeten aan Piet Huysentruyt!

Neverbeendead Religion zei

Anonymous kwam in de krant als slachtoffer van een moordenaar.In een documentaire later krijgt men te zien hoe de politie niet goed wist hoe de familie op de hoogte te brengen over het lijden dat daar aan vooraf gegaan was.Maar 1 van zijn helden slaagt er later in om de misdaad op te lossen en de dader voor het gerecht te brengen.Anonymous had voordien al,zoals de documentaire liet zien,vermeld dat dat nu ééns de personen met verwezenlijkingen zijn.Voor u,voor mij,voor iedereen en dan natuurlijk ook voor hemzelf.

Anoniem zei

Wat deed jij eigenlijk met je tijd voor ik hier schreef, Neverbeendead Religion? Wat het ook was, volgens mij snakt het nu heel erg naar je onverdeelde en langdurige aandacht.

Oh, (pdw): die kleine pelsdieren, ik geloof dat Richard Gere daar iets leuks mee weet. Veel plezier, Lemmywinks nog aan toe!

Neverbeendead Religion zei

Tracht ééns na te gaan wat ik met Kurt Cobain gemeen heb door de tekst van 1 van zijn andere nummers ééns te lezen en verder dan de 1e laag te beanalyseren.

Pennyroyal tea

Anoniem zei

Als we de tweede reeks van 'Black Books' (Canvas, elke donderdag om iets over elf - 's avonds uiteraard) ook aan (pdw) te danken hebben, dan is een woord van, euh, dank, hier wel op zijn plaats. Bedankt!

Anoniem zei

Als we de tweede reeks van 'Black Books' (Canvas, elke donderdag om iets over elf - 's avonds uiteraard) ook aan (pdw) te danken hebben, dan is een woord van, euh, dank, hier wel op zijn plaats. Bedankt!

Neverbeendead Religion zei

En tenslotte kan men het ook hier ééns proberen te achterhalen

As we move