Alle onzin op de wereld spruit voort uit de werkelijk bespottelijke gedachte dat de mens het centrum van alles is en dat iedere mens apart ook nog eens volstrekt uniek en speciaal is. Die groteske dwaling, want dat is het, heeft ons een geweldige hoop nonsens opgeleverd. Een waaier aan godsdiensten bijvoorbeeld (we zijn zo speciaal dat het niet anders kan of een onzichtbaar almachtig wezen waakt over ons en zal ons uiteindelijk de eeuwigheid schenken) maar ook een boel UFO-quatsch (we zijn zo uniek dat het niet anders kan of intelligent buitenaards leven reist regelmatig door de kosmos naar de aarde om ons te bestuderen, ons af en toe te ontvoeren en daarbij in ons rectum te kijken of het geheim van het heelal er soms niet in schuilgaat), alsook een ware zondvloed van zweverige alterneuterij (we zijn zo speciaal dat het niet anders kan of het wetenschappelijk volstrekt niet aan te tonen effect van homeopathische middelen treedt wel degelijk op als wij ze innemen), we mogen zeker dat aanhoudend gedaas over het, ahum, paranormale niet vergeten (we zijn zo speciaal dat het niet anders kan of na onze dood zullen we van gene zijde nog contact met de levenden hebben, zelfs al moet dat in de gedaante van een kikker) enzovoort, enzovoort. Telkens weer is de onzin terug te voeren op de illusie als zouden we allemaal heel erg bijzonder zijn en niet, zoals Michel Houellebecq het zo treffend en naar waarheid formuleerde, slechts een tijdelijke rangschikking van moleculen.
Sommigen denken zelfs dat ze nog net dat tikkeltje specialer en unieker zijn dan anderen. Vlaams Belang-kiezers bijvoorbeeld. Om een of andere reden voelen die zich belangrijker dan a) iedereen die niet ter hoogte van Vlaanderen uit mama’s baarmoeder is gefloept, b) iedereen die het niet met hen eens is en c) iedereen die min of meer als ‘links’ kan worden beschouwd. U hoeft mij niet op mijn woord te geloven. U hoeft enkel de forumberichten en lezersbrieven te lezen die VB’ers in grote getale hebben geschreven na de racistische moorden in Antwerpen. Hun strijdlustig geformuleerde meningen meanderen van ‘dit was een geïsoleerd incident, niets meer dan een actie van een gestoord individu’, via ‘de verantwoordelijkheid ligt bij het wanbeleid van de paarse regering’, tot bij ‘het is de schuld van de hele maatschappij’, om halt te houden bij ‘het komt misschien wel door het spelen van gewelddadige videogames’. Langs ‘mogelijks heeft de aanhoudende stemmingmakerij van de racistische partij die we nu al jaren steunen er ook een ietsiepietsie mee te maken’ wordt vreemd genoeg niet gepasseerd.
De lange lijst larie die uit de hardnekkige maar foute veronderstelling als zouden wij allemaal heel bijzonder zijn is voortgekomen bevat ook onschuldige, ja zelfs geestige zelfbegoochelingen. Zo moeten we volgens mij hier ook de reden zoeken voor het feit dat er nog steeds mannen met een toupet op straat lopen: ‘het kan niet anders of mijn toupet zal, in tegenstelling tot alle andere, niét vanop 100 meter onmiskenbaar als een toupet worden herkend’. Dragers van deze potsierlijke kruinbedekking zouden overigens een speciale toupettentaks moeten betalen. In ruil daarvoor doen wij alsof we het niet merken en we beloven ons gezicht in de plooi te houden.
Ook leuk is dat, in sommige gevallen, de tweede generatie het slachtoffer is: ‘Mijn zoon is zo speciaal dat het niet anders kan of de voornaam Nono zal hem later niét op getreiter en hoongelach tijdens de speeltijd komen te staan....’. Ik hoop van harte dat de jonge Wauters later dokter wordt. Dokter Nono. Immer twéé katten op zijn schoot strelend.
Minder amusant is dan weer dat Tom Gernaey, toen hij zijn kredietkaart bovensnokte om zich te kunnen aftrekken tijdens het kijken naar porno met minderjarige jongens, waarschijnlijk ook heeft gedacht ‘Ik ben zo speciaal dat het niet anders kan of mij zullen ze niet kunnen traceren via mijn kredietkaart zoals dat gebeurt bij de honderden pedofielen die jaarlijks op die manier worden betrapt...’. Domme pedofielen halen we er gelukkig nog vrij gemakkelijk tussenuit.
Nog geen uur na de bekendmaking van Gernaeys seksuele geaardheid en zijn daaropvolgend ontslag bij Ketnet stond de eerste witz erover al op het internet: er komt een nieuw programma op Studio Brussel, ‘was het nu 7, 8 of 9? met Tom Gernaey!’ Cruel but funny.
Alleen humor kan ons nog redden. (pdw)
zaterdag, mei 27, 2006
woensdag, mei 17, 2006
LIJST
Het is de hoogste tijd voor een lijst met mensen en dingen die dezer dagen op het kampvuur van mijn humeur pissen.
Eerrst en vooral: al diegenen die de racistische moorden in Antwerpen op rekening van de game-industrie proberen te schrijven verdienen het om in een ligbad te worden gekookt. Samen met Johan Van de Lanotte. Dat er nog steeds idioten zijn die denken dat een videogame spelen tot moord kan leiden verbaast mij niet, maar wat bezielt Den Baard (© Koen Meulenaere) eigenlijk? Dat Van de Lanotte expliciet verklaart dat dit drama zeker niet in de bottines van het Belang mag worden geschoven is de stompzinnigste uitspraak sinds 'non non... pas nécessaire' toen bij de introductie van het Frans gemak iemand voorstelde om er misschien toch een pot, een bril en een closet op te monteren.
Over de link tussen tv- of videogamegeweld en echt geweld verwijs ik graag naar de grote Johnny Carson die al in de jaren zestig liet optekenen: 'Ja er is veel geweld op televisie, er is ook enorm veel geestige comedy op tv maar ik kom op straat weinig goeie komieken tegen.’ Wat Van de Lanotte betreft kan ik enkel gissen: misschien de laatste tijd iets teveel basketballen op de kanus gekregen?
Ten tweede: iedereen die het nog over '(on)verdraagzaamheid' heeft moest met spekvet worden ingesmeerd en aan een roedel hongerige hyena's worden gevoederd.
'Verdraagzaamheid' impliceert namelijk dat er iets gedoogd, ondergaan, lijdzaam verdragen moet worden. Het ter hoogte van Vlaanderen samenwonen met andere wereldburgers moet vanzelfsprekend zijn en mag nooit worden voorgesteld als een opoffering, iets wat men nu eenmaal moet 'verdragen'. Tijdens de bezetting, ja toén moesten we noodgedwongen verdraagzaam zijn, sommigen waren toen zelfs té verdraagzaam meen ik uit de geschiedenisles te hebben onthouden.
Ten derde en ten laatste: al diegenen die tegen mij aanzeiken over, en het moeilijk hebben met het feit dat ik een column voor De Standaard schrijf ambiëren een ananas in ieder neusgat én een in de reet. Het gaat hier meestal om dezelfde windbuilen die mij vroeger verweten dat ik in Deng 'enkel voor de gelovigen aan het preken was'. Het is het een of het ander, Pulitzer.
Eerrst en vooral: al diegenen die de racistische moorden in Antwerpen op rekening van de game-industrie proberen te schrijven verdienen het om in een ligbad te worden gekookt. Samen met Johan Van de Lanotte. Dat er nog steeds idioten zijn die denken dat een videogame spelen tot moord kan leiden verbaast mij niet, maar wat bezielt Den Baard (© Koen Meulenaere) eigenlijk? Dat Van de Lanotte expliciet verklaart dat dit drama zeker niet in de bottines van het Belang mag worden geschoven is de stompzinnigste uitspraak sinds 'non non... pas nécessaire' toen bij de introductie van het Frans gemak iemand voorstelde om er misschien toch een pot, een bril en een closet op te monteren.
Over de link tussen tv- of videogamegeweld en echt geweld verwijs ik graag naar de grote Johnny Carson die al in de jaren zestig liet optekenen: 'Ja er is veel geweld op televisie, er is ook enorm veel geestige comedy op tv maar ik kom op straat weinig goeie komieken tegen.’ Wat Van de Lanotte betreft kan ik enkel gissen: misschien de laatste tijd iets teveel basketballen op de kanus gekregen?
Ten tweede: iedereen die het nog over '(on)verdraagzaamheid' heeft moest met spekvet worden ingesmeerd en aan een roedel hongerige hyena's worden gevoederd.
'Verdraagzaamheid' impliceert namelijk dat er iets gedoogd, ondergaan, lijdzaam verdragen moet worden. Het ter hoogte van Vlaanderen samenwonen met andere wereldburgers moet vanzelfsprekend zijn en mag nooit worden voorgesteld als een opoffering, iets wat men nu eenmaal moet 'verdragen'. Tijdens de bezetting, ja toén moesten we noodgedwongen verdraagzaam zijn, sommigen waren toen zelfs té verdraagzaam meen ik uit de geschiedenisles te hebben onthouden.
Ten derde en ten laatste: al diegenen die tegen mij aanzeiken over, en het moeilijk hebben met het feit dat ik een column voor De Standaard schrijf ambiëren een ananas in ieder neusgat én een in de reet. Het gaat hier meestal om dezelfde windbuilen die mij vroeger verweten dat ik in Deng 'enkel voor de gelovigen aan het preken was'. Het is het een of het ander, Pulitzer.
zondag, mei 07, 2006
zondag, april 30, 2006
vrijdag, april 28, 2006
Kukelekuuuu!
Volgens Brussels parketwoordvoerder Jos Colpin meenden zowat alle ooggetuigen van de dodelijke steekpartij in Brussel-Centraal dat ze Noord-Afrikanen hebben gezien. Ondertussen weten we dat het om twee Polen gaat. Ik was er zelf niet bij maar de vraag die zich onweerhoudbaar naar voren wurmt – als betrof het een fotograaf van Dag Allemaal nadat iemand vooraan in de rij had geroepen: is dat niet Rik Daems die ginds in zijn bloot gat staat? – is: waarom kunnen we geen Pool van een Noord-Afrikaan meer onderscheiden? Ik meen me namelijk te herinneren dat we dat nog niet zo lang geleden moeiteloos wél konden. Toen het kantelpoortenbedrijf Feryn uit Kapelle-op-den-Bos vorig jaar in mei aankondigde geen Marokkanen te willen aanwerven ‘omdat de meeste van onze klanten ze gewoon niet aanvaarden....’ , voegden supporters van Feryns bedrijfscultuur daar met veel aplomb aan toe: ‘...met de Polen stelt dat probleem zich bijvoorbeeld helemaal niet...’. Als het gaat om het installeren van onze garagepoort, het pleisteren van de living of het metselen van een aan de controle der Bouwinspectie onttrokken veranda weten we de Noord-Afrikanen van de Polen te scheiden van zodra ze één stap op de oprit hebben gezet, met onze vingers in de neus zelfs. Maar wanneer twee jonge Polen onder diezelfde neus een jongeman in koelen bloede neersteken in een goed verlichte stationshal zijn we er vreemd genoeg van overtuigd dat we twee Noord-Afrikanen hebben gezien. Ziedaar wat jaren van extreemrechtse stemmingmakerij ons heeft opgeleverd: letterlijke kortzichtigheid.
Maar het zijn dus Polen. Bij de fanatieke aanhang van het Vlaams Belang sloeg dit nieuws vast in als een bom op het slaghoedje van een nog grotere bom. De demagogie-machine was net vorstelijk ingeolied, vlammende editorialen, lezersbrieven en forumberichten over het échec van de multiculturele samenleving waren al verstuurd en nu dit. Polen dan nog, dat zijn godverdomme katholieken!
Om toch maar niet in eigen boezem te hoeven kijken, kronkelen de flinke jongens ter rechterzijde zich momenteel in meer bochten dan iets wat zich in héél veel bochten kronkelt. Denk bijvoorbeeld aan een adder die door de andere adders voor de lol midden in een spijkerbed werd geflikkerd en die vloekend naar de uitgang van dat %*/°!!! labyrint zoekt. Ik vond een fraai voorbeeld van kronkelarij in de periferie rond Paul ‘Meneer Alexandra Colen’ Beliën (foto), een man die op de wereld is gezet om ons erop te wijzen dat moeder natuur soms wél een vacuüm toestaat.
Op zijn internetsite The Brussels Journal had Beliën een paar dagen voor de stille mars nog een gulp gal getiteld ‘Geef ons wapens’ gepubliceerd, een schuimbekkend geschreven pamflet dat zelfs de als opiniestuk vermomde veest van Jean-Marie Dedecker ver achter zich laat in het grote Kampioenschap Reactionair Gezwam Ejaculeren. ‘De roofdieren hebben messen’, schreef Beliën. ‘Van kleinsaf hebben ze tijdens het jaarlijkse offerfeest geleerd hoe ze warmbloedige kuddedieren moeten kelen.’ Gezellige man.
In zijn entourage treffen we ‘Hoegin’, een enthousiaste medewerker van The Brussels Journal. Die heeft het sinds dinsdagmorgen erg moeilijk met de verontschuldigingen die het Brussels parket bij monde van Jos Colpin terecht aan de Noord-Afrikaanse gemeenschap heeft overgemaakt en zoekt op zijn weblog wanhopig maar tevergeefs naar hout snijdende argumenten om daar graten in te zien. ‘Ik moet eerlijk zeggen dat ik persoonlijk een paar Polen ken die zonder probleem voor Noord-Afrikaan zouden kunnen doorgaan’ gaat het al meteen in de eerste paragraaf. Een sterke opener. De auteur poogt hier twee vliegen in één klap te slaan: hij ondermijnt de stelling als zouden we makkelijk het verschil moeten kunnen zien tussen een Pool en een Marokkaan én hij beweert een paar Polen, allochtonen, persoonlijk te kennen. Hij kan dus bezwaarlijk van xenofobie worden beschuldigd. Het is eens iets anders dan ‘ik ben geen racist, maar....’ Hierop volgt een rist merkwaardige redeneringen die ik u zal besparen. Laat ik volstaan met te stellen dat de logica van kameraad Hoegin meer gaten bevat dan een stuk gruyère waar iemand zo-even zijn Uzi heeft in leeggeschoten. Afijn, even verder komen we uit bij de geweldige zin ‘De daders zijn toevallig ook twee jongens, maar stel dat het twee meisjes waren geweest die er nogal jongensachtig uitzagen, zou hij (Colpin) dan ook zijn verontschuldigingen aan de mannelijke helft van de bevolking hebben aangeboden omdat zij weer te snel met de vinger gewezen werden?’
Kukelekuuuu! is hier, geloof ik, de meest aangewezen riposte. (pdw)
Maar het zijn dus Polen. Bij de fanatieke aanhang van het Vlaams Belang sloeg dit nieuws vast in als een bom op het slaghoedje van een nog grotere bom. De demagogie-machine was net vorstelijk ingeolied, vlammende editorialen, lezersbrieven en forumberichten over het échec van de multiculturele samenleving waren al verstuurd en nu dit. Polen dan nog, dat zijn godverdomme katholieken!
Om toch maar niet in eigen boezem te hoeven kijken, kronkelen de flinke jongens ter rechterzijde zich momenteel in meer bochten dan iets wat zich in héél veel bochten kronkelt. Denk bijvoorbeeld aan een adder die door de andere adders voor de lol midden in een spijkerbed werd geflikkerd en die vloekend naar de uitgang van dat %*/°!!! labyrint zoekt. Ik vond een fraai voorbeeld van kronkelarij in de periferie rond Paul ‘Meneer Alexandra Colen’ Beliën (foto), een man die op de wereld is gezet om ons erop te wijzen dat moeder natuur soms wél een vacuüm toestaat.
Op zijn internetsite The Brussels Journal had Beliën een paar dagen voor de stille mars nog een gulp gal getiteld ‘Geef ons wapens’ gepubliceerd, een schuimbekkend geschreven pamflet dat zelfs de als opiniestuk vermomde veest van Jean-Marie Dedecker ver achter zich laat in het grote Kampioenschap Reactionair Gezwam Ejaculeren. ‘De roofdieren hebben messen’, schreef Beliën. ‘Van kleinsaf hebben ze tijdens het jaarlijkse offerfeest geleerd hoe ze warmbloedige kuddedieren moeten kelen.’ Gezellige man.
In zijn entourage treffen we ‘Hoegin’, een enthousiaste medewerker van The Brussels Journal. Die heeft het sinds dinsdagmorgen erg moeilijk met de verontschuldigingen die het Brussels parket bij monde van Jos Colpin terecht aan de Noord-Afrikaanse gemeenschap heeft overgemaakt en zoekt op zijn weblog wanhopig maar tevergeefs naar hout snijdende argumenten om daar graten in te zien. ‘Ik moet eerlijk zeggen dat ik persoonlijk een paar Polen ken die zonder probleem voor Noord-Afrikaan zouden kunnen doorgaan’ gaat het al meteen in de eerste paragraaf. Een sterke opener. De auteur poogt hier twee vliegen in één klap te slaan: hij ondermijnt de stelling als zouden we makkelijk het verschil moeten kunnen zien tussen een Pool en een Marokkaan én hij beweert een paar Polen, allochtonen, persoonlijk te kennen. Hij kan dus bezwaarlijk van xenofobie worden beschuldigd. Het is eens iets anders dan ‘ik ben geen racist, maar....’ Hierop volgt een rist merkwaardige redeneringen die ik u zal besparen. Laat ik volstaan met te stellen dat de logica van kameraad Hoegin meer gaten bevat dan een stuk gruyère waar iemand zo-even zijn Uzi heeft in leeggeschoten. Afijn, even verder komen we uit bij de geweldige zin ‘De daders zijn toevallig ook twee jongens, maar stel dat het twee meisjes waren geweest die er nogal jongensachtig uitzagen, zou hij (Colpin) dan ook zijn verontschuldigingen aan de mannelijke helft van de bevolking hebben aangeboden omdat zij weer te snel met de vinger gewezen werden?’
Kukelekuuuu! is hier, geloof ik, de meest aangewezen riposte. (pdw)
woensdag, april 26, 2006
De Standaard
Ik zei het al: het Deng-geteisem zal links en rechts in andere media opduiken. Dus ik ook. Vanaf morgen kan men mijn onzin op de opiniepagina’s van De Standaard aantreffen, waar ik met gematigde regelmaat zal opduiken. De columns die in de krant verschijnen zal ik ook hier posten. Waarom precies De Standaard? Omdat ze het mij gevraagd hebben. Which is nice.
zaterdag, april 22, 2006
donderdag, april 20, 2006
Hey Joe
Het valt soms echt niet mee om een deugdelijk stukje te schrijven over de thema’s du jour. Nog maar net wou ik beginnen aan een vlammende tirade naar aanleiding van de gratis prutsalarmpjes en bij uitbreiding de doorzichtige pogingen van het Vlaams Belang om de Vlaam nog meer schrik aan te jagen dan hij nu al heeft, of twee allochtonen steken in het Brusselse Centraal Station de 17-jarige Joe Van Holsbeek neer. In mijn verbeelding was hij naar Jimi Hendrix’ ‘Hey Joe’ aan het luisteren toen die twee klootzakken de allerlaatste minuten van zijn leven binnenstapten. Was het trouwens een iPod of een goedkoper model waarvoor Joe het leven heeft gelaten? Ik denk een iPod want op de beelden van de bewakingscamera’s ziet men één van de daders in een Nike-jasje. Duidelijk iemand die van sterke merken houdt. Het moordwapen zal dus wellicht wel een uit Solingen afkomstig mes zijn geweest.
Ik geef u op een briefje, men moet al van zeer goede huize komen om hierover iets te zeggen of te schrijven dat de demagogie overstijgt, dat niet als naïef kan worden weggewuifd of niet als gratuit cynisch kan worden omschreven. Slappe dan wel flinke zwart-wit praatjes hebben we al achter de rug. Van achtereenvolgens Kardinaal Danneels, die kennelijk nooit over de uitdrukking ‘liever blode Jan dan dode Jan’ heeft gehoord en van Jean-Marie Dedecker. Iemand die, telkens als hij zijn mond opendoet, eigenlijk zou moeten doortrekken. Hoe zwart-wit waren hun praatjes? Denk aan de garderobe van een kloosterzuster.
Joe is vandaag begraven, volgens het radiojournaal daarnet gebeurde dat ‘onder een stralende lentehemel’. ‘Onder een stralende lentehemel’??? Wat heeft het weer hier mee te maken? Misschien wil het journaille hiermee subtiel aangeven dat iedereen op de begrafenis zwijgzaam en onwennig naar boven stond te kijken. Want als men echt niet meer weet wat te zeggen biedt het weer altijd uitkomst. Het blijft frisjes voor de tijd van het jaar, vindt u ook niet?
Ik geef u op een briefje, men moet al van zeer goede huize komen om hierover iets te zeggen of te schrijven dat de demagogie overstijgt, dat niet als naïef kan worden weggewuifd of niet als gratuit cynisch kan worden omschreven. Slappe dan wel flinke zwart-wit praatjes hebben we al achter de rug. Van achtereenvolgens Kardinaal Danneels, die kennelijk nooit over de uitdrukking ‘liever blode Jan dan dode Jan’ heeft gehoord en van Jean-Marie Dedecker. Iemand die, telkens als hij zijn mond opendoet, eigenlijk zou moeten doortrekken. Hoe zwart-wit waren hun praatjes? Denk aan de garderobe van een kloosterzuster.
Joe is vandaag begraven, volgens het radiojournaal daarnet gebeurde dat ‘onder een stralende lentehemel’. ‘Onder een stralende lentehemel’??? Wat heeft het weer hier mee te maken? Misschien wil het journaille hiermee subtiel aangeven dat iedereen op de begrafenis zwijgzaam en onwennig naar boven stond te kijken. Want als men echt niet meer weet wat te zeggen biedt het weer altijd uitkomst. Het blijft frisjes voor de tijd van het jaar, vindt u ook niet?
maandag, april 10, 2006
vrijdag, april 07, 2006
RIP Deng
Yup, het is officieel: Deng moet dichtvouwen. Er was nochtans een geïnteresseerde overnemer. De verkoopcijfers waren immers lang niet slecht. Het had dus gemakkelijk helemaal anders kunnen uitdraaien. Waarom we dan toch verdwijnen is wat men gewoonlijk 'een lang verhaal' noemt. Van onze kant bekeken leek het er in elk geval op dat het verdwijnen van Deng belangrijker was dan een goeie deal sluiten met een potentiële overnemer.
Het zat er natuurlijk wel aan te komen. Bij Deng zat een iéts te hoge concentratie honden die het grote kegelspel dat wij kennen als de media maar al te graag verstoorde. Zoiets wordt met lede ogen aanzien.
Soit, er is nu geen enkel echt onafhankelijk blad van betekenis meer. Enkel 'grote spelers' die zich openlijk of discreet bij een mediablok hebben aangesloten, waar er over het algemeen meer heen-en-weer geruggenkrabt wordt dan in de modale, door vlooien ferm te grazen genomen chimpansee-kolonie. Luizen in de pels kunnen ze er echt niet bij hebben.
Die luizen worden nu veilig verspreid over andere kranten en tijdschriften. Want dat de Deng-medewerkers binnenkort overal opduiken is nu al een feit.
Het zat er natuurlijk wel aan te komen. Bij Deng zat een iéts te hoge concentratie honden die het grote kegelspel dat wij kennen als de media maar al te graag verstoorde. Zoiets wordt met lede ogen aanzien.
Soit, er is nu geen enkel echt onafhankelijk blad van betekenis meer. Enkel 'grote spelers' die zich openlijk of discreet bij een mediablok hebben aangesloten, waar er over het algemeen meer heen-en-weer geruggenkrabt wordt dan in de modale, door vlooien ferm te grazen genomen chimpansee-kolonie. Luizen in de pels kunnen ze er echt niet bij hebben.
Die luizen worden nu veilig verspreid over andere kranten en tijdschriften. Want dat de Deng-medewerkers binnenkort overal opduiken is nu al een feit.
zaterdag, maart 25, 2006
LIJST
De hoogste tijd voor nog eens een lijst met mensen die het verdienen om door een bronstige yak gepenetreerd te worden. Om te beginnen mensen die zich naar eigen zeggen ‘voor 200% inzetten’. Tenzij u de helft van een Siamese tweeling bent is het absoluut niet clever om dergelijke onzin te ejaculeren. Het getuigt zeker niet, zoals u verkeerdelijk denkt, van uw tomeloze inzet. Eerder van uw peilloze achterlijkheid en uw al even bodemloos gebrek aan verbeelding. Hebt u ooit een trui gezien waarin een label zit genaaid met daarop ‘200% zuiver scheerwol’? Misschien wanneer het schaap een dubbel leven leidde.
Een andere mensensoort die met een roestige lepel de oogballen moest worden uitgestoken zijn sportjournalisten die na een hele uiteenzetting over de jongste ontwikkelingen in het voetbalschandaal, waarbij ze eindelijk een keer iets interessant te melden hebben in plaats van oeverloos gezwam over een of ander niet naar behoren functionerend gewricht van Clijsters of Henin, afsluiten met: ‘...en nu het échte sportnieuws...’. Corruptie, bedreigingen, geflikte wedstrijden, een illegaal gokcircuit en op de koop toe een hoogst geheimzinnige en ongrijpbare Chinees (wat had ik het geweldig gevonden indien hij Matsuoka had geheten!) die het allemaal bestiert....wat moet er eigenlijk gebeuren vooraleer de sportredactie de uitslag van Olivier Rochus in de eerste ronde op een Noors tennistornooi als volslagen triviaal gaat beschouwen zoals de rest van de bevolking? Moeten er soms Terminators op het veld komen?
‘De wedstrijd La Louvière- AA Gent werd in de 72e minuut stilgelegd nadat drie robotwezens uit de toekomst de scheidsrechter en vier AA-Gentspelers zonder boe of ba in tweeën hebben gemitrailleerd...het is al het twaalfde Terminator-incident dit seizoen....en nu het échte sportnieuws’
Een derde mensensoort die door een span paarden over hobbelige kasseien moest worden gesleept, waarna de honden erop zullen worden losgelaten, zijn mannen ouder dan 30 die middels krachtige haargel hun haar in piekjes op hun kop dragen. Aldus hopen ze het signaal uit te sturen als zouden ze nog jong, dynamisch, vlot en vooral bij de tijd zijn, terwijl ze in werkelijkheid een schril sad wanker-alarm uitzenden. Men kan op geen enkele, ik herhaal: geen enkele manier enige waardigheid behouden in de discipline Zich Krampachtig Aan Zijn Jeugd Vastklampen. Geen enkele. Maar van alle manieren om zich als dertigplusser aan te stellen als een pathetische idioot is het haar in gel-piekjes dragen een van de allerzieligste. Het is het haarequivalent van de al iets oudere scoutsleider die aansluiting zoekt bij de jonge kudde door op kamp een zelfbegeleid U2-hitje ten beste te geven.
Een andere mensensoort die met een roestige lepel de oogballen moest worden uitgestoken zijn sportjournalisten die na een hele uiteenzetting over de jongste ontwikkelingen in het voetbalschandaal, waarbij ze eindelijk een keer iets interessant te melden hebben in plaats van oeverloos gezwam over een of ander niet naar behoren functionerend gewricht van Clijsters of Henin, afsluiten met: ‘...en nu het échte sportnieuws...’. Corruptie, bedreigingen, geflikte wedstrijden, een illegaal gokcircuit en op de koop toe een hoogst geheimzinnige en ongrijpbare Chinees (wat had ik het geweldig gevonden indien hij Matsuoka had geheten!) die het allemaal bestiert....wat moet er eigenlijk gebeuren vooraleer de sportredactie de uitslag van Olivier Rochus in de eerste ronde op een Noors tennistornooi als volslagen triviaal gaat beschouwen zoals de rest van de bevolking? Moeten er soms Terminators op het veld komen?
‘De wedstrijd La Louvière- AA Gent werd in de 72e minuut stilgelegd nadat drie robotwezens uit de toekomst de scheidsrechter en vier AA-Gentspelers zonder boe of ba in tweeën hebben gemitrailleerd...het is al het twaalfde Terminator-incident dit seizoen....en nu het échte sportnieuws’
Een derde mensensoort die door een span paarden over hobbelige kasseien moest worden gesleept, waarna de honden erop zullen worden losgelaten, zijn mannen ouder dan 30 die middels krachtige haargel hun haar in piekjes op hun kop dragen. Aldus hopen ze het signaal uit te sturen als zouden ze nog jong, dynamisch, vlot en vooral bij de tijd zijn, terwijl ze in werkelijkheid een schril sad wanker-alarm uitzenden. Men kan op geen enkele, ik herhaal: geen enkele manier enige waardigheid behouden in de discipline Zich Krampachtig Aan Zijn Jeugd Vastklampen. Geen enkele. Maar van alle manieren om zich als dertigplusser aan te stellen als een pathetische idioot is het haar in gel-piekjes dragen een van de allerzieligste. Het is het haarequivalent van de al iets oudere scoutsleider die aansluiting zoekt bij de jonge kudde door op kamp een zelfbegeleid U2-hitje ten beste te geven.
zondag, februari 19, 2006
Tableau Végétal
Vroeger mocht Armand Pien zijn weerbericht graag afronden met een aardappel, courgette of biet die door een gril van de natuur op zulkdanige wijze vorm had gekregen, dat men er met één oogopslag een ventje of een hondje kon in herkennen, of met wat verbeelding – en dàt waren de leukste – een vegetarische voorstelling van een geslachtsorgaan. Als je dertien bent is er niets geestiger dan een raap in de vorm van een lul-met-twee-joekels-van-ballen-eronder. Op regenachtige vakantiedagen vol verveling hielden wij snotneuzen ons soms onledig met het rangschikken van fruit en groenten in een soort van tableau végetal voorstellende een vagijn dat door een tamp dreigt te worden gepenetreerd. Dit was voor de Playstation, moet u beseffen.
Ik heb de afgelopen weken voortdurend lopen denken: wat als er morgen iemand een pompoen uit zijn moestuin haalt die als twee druppels water op Mohammed lijkt? Welk ambassadegebouw zouden die fundamentalistische cocksuckers dàn bestormen? Wellicht de Dienst voor Afzet van Land- en Tuinbouwproducten.
En wat als we nu eens allemaal een groenten & fruit-voorstelling van Mohammed voor onze voordeur zouden leggen? Met peterselie is een niet onaardig lijkende baard te maken. Een paar goed gerangschikte koolbladeren en hop!, daar heeft u een tulband. Die priemende ogen bekomen we met olijven en met reepjes rode paprika en enkele sinaasappelschillen kunnen we een brandende lont nabootsen. Lijkt mij veel geestiger dan die pompoenen.
En als een moslim aanbelt om zijn beklag te doen zeggen we: tenzij u kunt aantonen met een foto of een andere afbeelding van Mohammed dat mijn tableau végetal inderdaad uw lichtgeraakte profeet voorstelt, kan ik u niet helpen.
UPDATE: de eerste vegetarische compositie is in zee building (met dank aan 'Anonymous')
Ik heb de afgelopen weken voortdurend lopen denken: wat als er morgen iemand een pompoen uit zijn moestuin haalt die als twee druppels water op Mohammed lijkt? Welk ambassadegebouw zouden die fundamentalistische cocksuckers dàn bestormen? Wellicht de Dienst voor Afzet van Land- en Tuinbouwproducten.
En wat als we nu eens allemaal een groenten & fruit-voorstelling van Mohammed voor onze voordeur zouden leggen? Met peterselie is een niet onaardig lijkende baard te maken. Een paar goed gerangschikte koolbladeren en hop!, daar heeft u een tulband. Die priemende ogen bekomen we met olijven en met reepjes rode paprika en enkele sinaasappelschillen kunnen we een brandende lont nabootsen. Lijkt mij veel geestiger dan die pompoenen.
En als een moslim aanbelt om zijn beklag te doen zeggen we: tenzij u kunt aantonen met een foto of een andere afbeelding van Mohammed dat mijn tableau végetal inderdaad uw lichtgeraakte profeet voorstelt, kan ik u niet helpen.
UPDATE: de eerste vegetarische compositie is in zee building (met dank aan 'Anonymous')
maandag, februari 13, 2006
't Psychedelisch Kalverkein
Ik heb mijn best gedaan. Ik heb mààndenlang meer geduld aan de dag gelegd dan iemand die met Lego-blokjes een levensgrote Geert Lambert probeert te maken. Ik heb onze kameraad Neverbeendeadreligion bij herhaling vriendelijk gevraagd om te stoppen met dit blog als zijn psychedelisch privé-dagboek te gebruiken. Met rede en weldenkendheid heb ik hem ervan proberen overtuigen dat hij welkom bleef als hij ook maar een béétje zou dimmen. Maar ik had evengoed mijn duim in mijn gat kunnen breken, het had evenveel resultaat gehad.
Nu is het zo dat wie zich als een peuter blijft gedragen vroeg of laat in de hoek komt te staan. Daarom is vanaf vandaag de 'comment moderation'-functie ingeschakeld. Het is maar dat u het weet. Als uw reactie niet meteen verschijnt, heb wat geduld, ze komt er met 100% zekerheid op te staan, ook al noemt u mij herhaaldelijk Tanguy Veys.
Als uw comment niet verschijnt, dan heet u wellicht Neverbeendeadreligion en hoort u zich bezig te houden met http://neverbeendeadreligion.blogspot.com , tevens het adres voor iedereen die hem hier zou missen. Voor alle duidelijkheid: wanneer 't Psychedelisch Kalverkein zoals ik hem minzaam ben gaan noemen, iets post dat min of meer steek houdt voor bewoners van deze planeet en - al is het zijdelings/diagonaal - bij het onderwerp of een andere comment aansluit dan zet ik het er wél op. (pdw)
Nu is het zo dat wie zich als een peuter blijft gedragen vroeg of laat in de hoek komt te staan. Daarom is vanaf vandaag de 'comment moderation'-functie ingeschakeld. Het is maar dat u het weet. Als uw reactie niet meteen verschijnt, heb wat geduld, ze komt er met 100% zekerheid op te staan, ook al noemt u mij herhaaldelijk Tanguy Veys.
Als uw comment niet verschijnt, dan heet u wellicht Neverbeendeadreligion en hoort u zich bezig te houden met http://neverbeendeadreligion.blogspot.com , tevens het adres voor iedereen die hem hier zou missen. Voor alle duidelijkheid: wanneer 't Psychedelisch Kalverkein zoals ik hem minzaam ben gaan noemen, iets post dat min of meer steek houdt voor bewoners van deze planeet en - al is het zijdelings/diagonaal - bij het onderwerp of een andere comment aansluit dan zet ik het er wél op. (pdw)
zondag, februari 12, 2006
Comedy Casino backstage II
Two minutes to showtime....Alex Agnew zal de spits afbijten. De kop van de marsupilami achter hem is afgebeten door Gunter 'Véronique' Lamoot. Waarom? Te lang om uit te leggen, u zult moeten kijken.
Rich Hall en Sarah Kendall hebben de Molesteer Eens Een Marsupilami act van Gunter gezien en zijn nog een beetje in shock. We hebben ze elk een Duvel gegeven om te bekomen. 'Is this strong beer?'....No no...about the same as Budweiser...:-)
De Duvelmethode doet zijn werk. Hall begint zich te amuseren en grijpt naar een tweede Duvel.
Jovanka 'is dat uw haar of woont er een yorkshire terrier op uw hoofd?' Steele.
Na een ronduit briljante set wordt Rich Hall door Liv Laveyne van De Morgen geïnterviewd. Hij is aan zijn derde Duvel.
Piet De Praitere heeft een heel aparte techniek om ijskasten te openen
Neveneffect Lieven Scheire bleek absoluut niet op de hoogte van het kampioenschap Wie Draagt De Spectaculairste Sideburns? en toont hoeveel hij er vanmorgen nog heeft afgeschoren.
Rich Hall krijgt van productieassistente Steph te horen hoeveel Duvels hij al heeft gedronken. 
Comedy Casino backstage
Het kampioenschap Wie Draagt De Spectaculairste Sideburns? dreigt te worden gewonnen door Henk Rijcka
ert, met een verdienstelijke tweede plaats voor Thomas Smith.
De Pakistaans-Britse stand up comédienne Shazia Mirza wordt door SDJ van Humo geïnterviewd. De controverse rond de Deense cartoons is volop aan de gang. Shazia, een moslima, is hier om te onderstrepen dat er nog altijd kan en moet gelachen worden met alles en iedereen.
Het kampioenschap Wie Draagt De Spectaculairste Sideburns? wordt met een straatlengte gewonnen door Alex Agnew die verliezer Thomas Smith graag ziet. Heel erg graag.
Voor hij het podium op gaat wordt MC Adriaan geïnspecteerd door de voorzitster van zijn fanclub. 'Mmmm...zijn haar wordt toch wat dun vanachteren....'
Via de beproefde maar moeilijke techniek der method acting komt Gunter Lamoot langzaam maar zeker in zijn personage Véronique, hierin enkel geholpen door een Stella en een kinderstep.
ert, met een verdienstelijke tweede plaats voor Thomas Smith.
De Pakistaans-Britse stand up comédienne Shazia Mirza wordt door SDJ van Humo geïnterviewd. De controverse rond de Deense cartoons is volop aan de gang. Shazia, een moslima, is hier om te onderstrepen dat er nog altijd kan en moet gelachen worden met alles en iedereen.
Het kampioenschap Wie Draagt De Spectaculairste Sideburns? wordt met een straatlengte gewonnen door Alex Agnew die verliezer Thomas Smith graag ziet. Heel erg graag.
Voor hij het podium op gaat wordt MC Adriaan geïnspecteerd door de voorzitster van zijn fanclub. 'Mmmm...zijn haar wordt toch wat dun vanachteren....' 
Via de beproefde maar moeilijke techniek der method acting komt Gunter Lamoot langzaam maar zeker in zijn personage Véronique, hierin enkel geholpen door een Stella en een kinderstep.
Abonneren op:
Posts (Atom)
