Deng 24

Skyblasters tickets: de winnaars

Annie Serbruyns: 2 tickets voor 21 mei, Europahal, Tielt
Bert Van Den Broeck: 2 tickets voor 25 september, Fiesta Mundial, Balen
Claudio Pascariello: 2 tickets voor 13 mei, Ten Vrede, Diksmuide
Mike Reys: 2 tickets voor 28 augustus, Prikkelfestival, Hooglede
Steven Gossye: 2 tickets voor 7 mei, Labadoux Festival, Ingelmunster
Paul Rigolle: 2 tickets voor 7 mei, Labadoux Festival, Ingelmunster
Marc De Proft: 2 tickets voor 5 augustus, Osschotse Feesten, Aarschot
Kenny Dendauw-Imbo: 2 tickets voor Marktrock Poperinge
Hij Die Anoniem Wenst Te Blijven: 2 tickets voor 4 september in zaal De Spiegel, St.-Niklaas

De tickets zullen klaar liggen op naam, aan de kassa (of vip-kassa), op eenvoudig vertoon van uw identiteitskaart.

Skyblasters zijn geheel gratis te zien op: 4 mei (Groenplaats Antwerpen, concert voor Amnesty), 7 mei (Manu Mundo festival Boom), 15 mei (Sneukelfestival Aalter), 26 juni (Genk on Stage), 16 juli (Gentse Feesten, St.-Jacobs), 25 juli (Gentse Feesten, Koornmarkt), 31 juli (Theater aan Zee, Oostende), 14 augustus (Fonnefeesten, Lokeren).

Vraag

Ik denk er over na om gedurende een testperiode deze blog uit te breiden met bijdragen van 2 à 3 vaste gastbloggers, onder de banier ‘(pdw) et al.’
Ik zoek absoluut geen epigonen. Ik zoek eigenlijk niets. Ik bied – laat ik alle valse bescheidenheid aan de kant gooien als betrof het een nat gelebberde joint waar niets meer in zit – een veelgelezen forum aan dat zowel links als rechts goed in het oog wordt gehouden.
Wat denken jullie? Prima idee? Of wank? En wie zou zich eventueel geroepen voelen om af en toe een geestig stuk te schrijven? Wat denk je, Vanderkelenisering? En hoeveel vragen kan ik na mekaar stellen vooraleer ik op Bernard Dewulf begin te gelijken?

LIJST

Het is tijd voor de lijst met mensen en dingen die de afgelopen weken de Freddy Krueger in mij wakker hebben gemaakt. Nuja, lijst... Wat mij dezer dagen vooral haast tot seriemoord aanzet is precies het volslagen gebrek aan nieuws om de Freddy Krueger in mij wakker te maken.
Er is enkel nieuws over de nieuwe paus, de nakende splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde, de eerste dagen in functie van de nieuwe paus, de problemen die alsnog de splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde onmogelijk zouden kunnen maken, de inhuldiging van de nieuwe paus, allereerste misviering van de nieuwe paus, de regeringscrisis die dreigt door de problematische splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en, even kijken, ah! een samenvatting van de eerste week van Ratzinger als nieuwe paus. Ik krijg stilaan heimwee naar de dagen dat enkel het nachtvluchtenprobleem in het nieuws zat.
Het is nu zover gekomen dat er al radioluisteraars en lezersbrievenschrijvers zijn die zich erover beklagen dat er teveel mensen klagen dat er teveel pausnieuws is. Zoveel pausnieuws is er. Als er nog meer pausbeelden op ons af moeten komen zullen ze het team van Big Brother moeten inschakelen. Ik weet echt niet meer of ik nu naar het Journaal zit te kijken of naar MTV Vaticaan. Het blijft mij een raadsel waarom wij anno 2005, toch een paar eeuwen na de Verlichting, nog zoveel aandacht aan religies besteden, van welke strekking dan ook. Ik herhaal mezelf: waarom moet ik eerbiedig en respectvol zijn tegenover iemand die in een schimmig opperwezen naar keuze gelooft, en mag ik iemand die gelooft dat er aliens bestaan die als twee druppels water op Koen Crucke lijken en die hier op aarde pekinezen komen ontvoeren gewoon uitlachen? Ik zie geen verschil, beide geloofsovertuigingen zijn even irrationeel, ze zijn alletwee door de wetenschap achterhaald en eerlijk gezegd: met die Koen Cruckisten en hun pekinezen is het veel gezelliger op café.
De kerken staan trouwens nog altijd leeg, de discoteken zitten daarentegen ieder weekend vol en ik zie Martine Tanghe en Jan Becaus niet iedere week euforisch doen over DJ Tiësto.

Dan is er dat tweede onderwerp dat op het nieuws weegt zoals een aambeeld op een aardbeientaart: de splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde, de Emerson, Lake & Palmer van de politieke problemen in dit land. Ik heb het heel zorgvuldig nagetrokken en bestudeerd en mijn onderzoek wijst uit dat sinds vrijdag werkelijk àlles over dit onderwerp is gezegd. Het spijt me, u hoeft niet meer te proberen, àlles, maar dan ook àlles is hierover gezegd. De computer is formeel. U mag proberen, ik heb het zelf ook gedaan. Ik zei vanmorgen nog: 'als men de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde laat vallen, dan bestaat er geen regeerakkoord meer. Dan staat alles ter discussie. ...' maar blijkt dat Bart De Wever dat gisteren al heeft gezegd. Het is echt een probleem aan het worden, iedereen is radeloos want er zijn geen nieuwe zinnen meer te bedenken over dit moebesproken onderwerp. De meest flamboyante poging kwam van Spirit voorzitter Geert Lambert, ook wel eens Geert 'als hij nog iets bijkomt kan hij enkel nog in een cape' Lambert genoemd. Die antwoordde op een vraag over de alternatieve pistes i.v.m. de splitsing van B-H-V iets van de strekking: 'Als ge aan de frituur een pak friet met frikandellen bestelt en ze geven u twee halve kreeften, dan kun je dat misschien wel een goede zaak vinden'

Voilà, de frikandellen & kreeft-allegorie was tot vrijdag de enige zin die nog niet over de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde werd uitgesproken. En nu is dus alles, maar dan ook à-l-l-e-s hierover gezegd. Kunnen we er nu aub over ophouden?

sprookjes

Wie zoals ik de afgelopen weken probeerde om berichtgeving over de paus te ontlopen, stiet al snel op een paar berichten die evenveel steek houden als Médard Bougainville, de onhandige éénarmige kamenier van Napoleon destijds.
‘SMS-en is schadelijker voor het IQ dan softdrugs gebruiken’. Toen ik dat onlangs in de krant las was mijn eerste gedachte: dit moet ik onmiddellijk via een sms aan mijn dealer melden.
Een tweede overtrokken en onheilspellende krantenkop die mijn aandacht trok is: ‘Ratten zijn veel intelligenter dan we denken’. Bij zo’n kop doemt bij mij op slag het beeld op van pijprokend ongedierte dat voor de open haard Proust leest en het kruiswoordraadsel in de Standaard meteen in balpen invult. Gaan we nu een roman van Tolstoï, een punt Brie en een Bourgogne van een goed jaar in de rattenval moeten leggen om de krengen te kunnen vangen?
Intelligente ratten mijn reet. Onder zo’n sensationele krantenkop kun je meestal een slap stukje lezen over hoeveel procent van de geteste ratten clever genoeg was om een stuk kaas uit een dichtgeschroefde confituurbokaal te krijgen. Lazer toch op met je ‘intelligente ratten’! Het moet op zijn minst een van een extra hangslot voorziene milieubox zijn die de Rattus norvegicus weet open te krijgen als was het een grijsbehaarde en met een creepy staart uitgeruste Houdini, dàn pas raak ik onder de indruk.
Hetzelfde geldt voor dolfijnen, die teringbeesten krijgen veel teveel aandacht. Dat geëmmer over ‘dolfijnen zijn zoooo intelligent en spiritueel en blablabla...’ moest maar eens ophouden. Moordlust welt in mij op telkens als fysiek of mentaal gehandicapten door goedgelovige welzijnswerkers therapeutisch in een bassin worden geflikkerd om er ‘met de dolfijnen in contact te komen’, iets waar ze beter zouden van worden. Als we dan toch op het IQ van die beesten af gaan kunnen we ze net zo goed in het zwembad gooien met Eddy Wally, of met de new age-euses Els De Schepper en Ingeborg. Ik wil ze alledrie trouwens met graagte vooraf sardientjes komen voeren.

Nog zo’n recente krantenkop die, als je hem letterlijk neemt, nogal onrustbarend is: ‘Sprookjes zijn schadelijk voor vrouwen’. Vrouwen die in hun kinderjaren sprookjes hebben gelezen, zouden volgens een recent Brits onderzoek meer gevaar lopen later door hun partner mishandeld te worden. Ze zouden zich gewilliger onderwerpen aan een man. Slachtoffers van mishandeling identifiëren zich volgens het onderzoek met de personages uit de sprookjes, ‘Assepoester’ bijvoorbeeld, en nemen hen als voorbeeld.
Ik heb hier in huis een negenjarige genaamd Hannah rondlopen die niet alleen regelmatig sms’t – naar haar vriendinnen neem ik aan, niet naar mijn dealer hoop ik - maar die ook wel eens het sprookje van Assepoester heeft gelezen, dus ik begon me al zorgen te maken. Dat is echter nergens voor nodig zegt de sprookjesstudie, want volgens de wetenschappers zouden de meisjes van vandaag - die veel meer beïnvloed zijn door de televisie en andere media – later minder onderworpen gedrag vertonen dan de vorige generaties vrouwen.
Je weet natuurlijk maar nooit. Daarom heb ik Hannah even terzijde genomen om haar in te wijden in de geheimen van de man-vrouw relatie, zoals ik die heb ervaren na 30 jaar samenleven met Hannahs moeder. Zoals: als je man iets wil gaan doen dat je dwars zit en waar je minstens drie dagen lang onderhuidse opmerkingen zult over maken, dan moet je heel expliciet zeggen: ‘doe maar, mij maakt het écht niet uit...’. Of, als je ‘nee’ bedoelt, zeg dan ‘ja, als jij dat een goed idee vindt’ ofwel: ‘misschien...’. En uiteraard heb ik niet verzuimd haar de basisregel aan te leren: als er duidelijk iets op je lever ligt en je man vraagt wat er scheelt, zeg dan ‘niets, waarom misschien?’.
Ah, vaderliefde...bestaat er iets schoners?

Skyblasters

Vanavond beginnen we aan een reeks van 35 festivaloptredens die ons door het hele land, een stukje Frankrijk en een lapje Nederland voert. Lezers van dit blog die een concertje willen meepikken vinden de kalender op www.wildside.be. Wie een mail stuurt naar Wildside met in het onderwerp 'pdw is a fat ugly bastard' maakt kans op 2 tickets voor een concert naar keuze. We geven er een stuk of zes per concert weg. Misschien tot ergens deze zomer.
PS: Vanaf morgen wordt er hier weer gefulmineerd over vanalles en nog wat, maar nu ga ik skanken met mijn maats.

http://gent.blogt.be

Ben deze week gastblogger op Gent.blogt , dus hier zal het een week stil zijn.

Deng 23

Gelukkig

‘De verzuurde Vlaming is een mythe’ kopte De Morgen, naar aanleiding van een studie van de Administratie Planning en Statistiek (APS) van de Vlaamse Gemeenschap. Het onderzoek van de APS liep van 1996 tot 2003 en was een poging om het begrip ‘levenskwaliteit’ in statistisch bruikbare gegevens te vatten. Zeg maar: om uit te vissen of de politiek hier een slaatje kan uit slaan. Het resultaat is merkwaardig. Uit die zeven jaar studie blijkt namelijk dat de Vlamingen weliswaar iets meer tijd en wat meer geld zouden willen, maar een kloeke 83 procent van de ondervraagden zegt onomwonden vrij tot zeer gelukkig te zijn. We zijn dus blij dat we content zijn, tevreden omdat we in onze hum verkeren, verheugd omdat we goed in ons vel zitten, goed gemutst omdat we vrolijk zijn, in onze schik omdat we ons voldaan voelen, kortom: we hebben het naar onze zin in het besef dat het ons allen nogal een beetje voor de wind gaat.
De vraag die zich naar voren wurmt als betrof het Gie Laenen nadat een mama zich aan de schoolpoort had laten ontvallen ‘heeft er iemand tijd om een uurtje of twee op de kleine Thomas te passen?’ is uiteraard: als we hier met zijn allen dan toch zo op wolkjes lopen, waarom stemmen er dan een miljoen Vlamingen op het Vlaams Belang, een partij die via de zurige tamp der xenofobie onophoudelijk bitterheid en ontevredenheid ejaculeert, twee onwelriekende substanties betrokken uit de grijsbehaarde balzak van het reactionair denken? We zijn gelukkig, maar toch stemt één op de vijf Vlamingen voor degenen die zeggen dat we eigenlijk bang, verontwaardigd, boos en over het algemeen ontevreden moeten zijn. Het houdt absoluut geen steek. Zeker niet als men bedenkt dat het schoelje van het Blok/Belang evenveel aan het huidige welbehagen en de hoge welvaart heeft bijgedragen als Baron Lippens aan het steunfonds van vzw Asielzoekers in Knokke, zeg maar fuck all. Integendeel, dat men zelfs in populaire Amerikaanse feuilletons als ‘The West Wing’ Vlaanderen samenvat als ‘daar waar die neo-nazis-in-maatpakken opgang maken’ helpt niet echt om ’t lapken grond dat wij liefdevol Vlaanderen noemen sympathiek te maken bij de rest van de wereld en al zeker niet om het op de socio-economische wereldkaart te zetten (wie het fragment nog niet gezien heeft: hier)
Maar alles wat hierboven staat is volgens sommigen ter linkerzijde – en hun aantal groeit - praat voor de vaak, sterker nog: het zou olie op het vuur zijn. De uitgesproken progressieve linksen voelen zich dezer dagen dan ook regelmatig als de solo-elpee van Walter Grootaers: niemand luistert ernaar. In het beste geval wordt ons verweten dat we voor de gelovigen preken. In het slechtste geval krijgen we te horen dat de aanhoudende kritiek op het Vlaams Belang de partij alleen maar sterker maakt. Hoe men het ook bekijkt, de boodschap is: hou jullie klep. Een beangstigende boodschap, vooral omdat ze de jongste tijd veel te vaak uit eigen kamp komt.
Hoe is het mogelijk dat een partij met een belegen en agressieve ideologie, die voortdurend de actualiteit manipuleert om vooroordelen te bevestigen en angst en onverdraagzaamheid te crëeren, er nu al jaren in slaagt om haar doorzichtige demagogie met succes aan een vijfde van onze ‘vrij tot zeer gelukkige’ bevolking te slijten? Wie het antwoord op bovenstaande vraag weet wordt volgens mij de volgende premier.
Wat we ondertussen wel weten is dat slechts een bescheiden percentage van des Belangs stemmenschare gedreven is door onberaden politieke rigeur en schuimbekkend facisme. Zij zijn niet het grootste probleem wegens onbetekenend in aantal. Het overgrote deel van de Belangkiezers bestaat uit mensen uit de lagere en middenklasse die – diep in hun hart – wellicht beter weten, maar die uit een soort verstandsluiheid toch goedkeurend luisteren naar de windbuilerij van Dewinter, Vanhecke en De Man, daar in het stemhokje kond van doen en iedereen die het daar niet mee eens is weghonen als links-elitaire, pseudo-intellectuele wereldvreemden. Misschien maakt precies dat hen gelukkig.

Japanners

Er komen opnieuw meer Japanse toeristen naar ons land. Dat blijkt uit cijfers van het Nationaal Instituut voor de Statistiek. Van januari tot en met mei 2004 bleven 107.000 Japanners in ons land overnachten. Dat is een stijging met ruim 20 procent. De toename is het sterkst in Vlaanderen (bron: vrt.nieuws.net) . Die Japanners komen natuurlijk allemaal nog snel een keer kijken vooraleer het Belang de boel hier finaal naar de kloten helpt.

Lijst

De maand is zo goed als om en dus is het weer tijd voor de lijst met mensen en dingen die de afgelopen weken een milde moordlust in mij hebben opgewekt.
De eersten die het verdienen om door bloeddorstige wolven in de kuiten te worden gebeten zijn de verantwoordelijken voor dat voortdurende gezeik over de gezondheidstoestand van de paus, Terry Schiavo en Prins Rainier op radio en tv. Gisteren was zowat het hele journaal aan die drie gewijd. Dan hoor je zo’n commentator met plechtige stem zeggen: ‘De paus zag er volgens sommigen beter uit, maar dat hij niets kon zeggen viel veel gelovigen zwaar...’. Hey, het gaat hier om een 84-jarige Parkinson-patiënt met een gat in zijn nek. Dat hij eerder zwijgzaam is dezer dagen zou ik geen nieuws durven noemen. ‘De paus daalde van zijn balkon neer middels twee aaneengeknoopte lakens, begon de lambada te dansen met de gelovigen en vroeg aan een deemoedige Jan Becaus: trek eens aan mijn vinger...’, dàt zou nieuws zijn. Of ‘In het ziekenhuis werd de voedingssonde van Schiavo abusievelijk in het gat in des pausens nek gestopt’, dàt zou pas een nieuwsflash zijn.
Ik zie hier wel één lichtpuntje: al dat geëmmer zal spoedig afgelopen zijn.

Een tweede groep mensen die acht uur aan een stuk met kattenstaarten moesten worden bewerkt en daarna in een zout bad moesten worden ondergedompeld zijn de verantwoordelijken voor die hoogdravende reclames voor energie van Electrabel, Twee mensen spelen op een denkbeeldige piano op het dak en plots regent het energie, vurige manna daalt neer uit de hemelen, iedereen is blij, en één vrouw steekt zo’n energievlokje zelfs in een envelop met een gezichtsuitdrukking die laat vermoeden dat ze haar Chinese love balls in heeft. En dan die slogan: het is jouw energie.... O ja? Vertel dat eens aan de klantendienst van Electrabel als je je eindafrekening niet kunt betalen. Want wat de meeste mensen in een envelop steken is niet zo’n energievlokje maar een brief waarin om spreiding van betaling wordt gevraagd als de eindafrekening weer eens een maandloon bedraagt.

Een derde verschijnsel waarbij ik denk: de verantwoordelijken moesten kennismaken met een klisteerspuit ter grootte van een biljartkeu is – en dit staat al màànden op verschillende lijsten – dat aanhoudende oeverloze gezeik over de splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde. Bij de jongste tellingen waren er geloof ik nog 17 mensen die hier wakker van liggen. Kon dit probleem blaffen en kwispelstaarten, iemand had het al lang een spuitje gegeven, wat trouwens ook geldt voor de drie protagonisten in het begin van deze lijst. En je ziet wat er van komt, want wie is er dit weekend opnieuw vanonder zijn steen gekropen? José Happart! Happart is een soort communautaire herpes die om de zoveel jaar de schaamstreek van de Belgische politiek een lelijke uitslag bezorgt. We zijn dus weer vertrokken voor een paar maanden gekrakeel tussen Vlamingen en Walen. Bedankt Bart De Wever en co en moge eikelschurft jullie deel zijn.

Hierop aansluitend een vierde en laatste fenomeen dat mij in gedachten naar een kliefhamer doet grijpen om die vervolgens in een paar schedels te planten: al die oelewappers die het, met van bitterheid vertrokken mondhoeken, voortdurend over de zogeheten ‘transfers van Vlaanderen naar de Walen’ hebben. Wat jullie transfers noemen wordt door het overgrote deel van de bevolking gewoon solidariteit genoemd. Voilà, en nu oplazeren allemaal, het is voor mij ook Pasen.

Boek

De Duitse historicus Goetz Aly heeft een opmerkelijk nieuw boek geschreven over de vraag 'hoe komt het dat de Duitse bevolking 12 jaar lang schijnbaar de ogen sloot voor de ware aard van hun Führer en waarom beweerden velen achteraf het allemaal nicht gewüsst te hebben?'. Blijkt dat Adolf ze gewoon heeft omgekocht met oorlogsbuit. Hier vindt u een interessante recensie.

Cordonië

Uit de meest recente peilingen blijkt dat de opgang van het Vlaams Belang eindelijk gestopt wordt. Het spreekt vanzelf dat het Belang dat zomaar niet over zijn kant kan laten gaan en dus werd er deze week een spannend toneelstuk voor de achterban opgevoerd, met als hoofdrolspelers Gerolf ‘even ver te vertrouwen als de paus nog kan pissen’ Annemans en Filip ‘rechtser dan een fietser op de autostrade’ De Man. Het betreft hier een toneelstuk in drie bedrijven, en het gaat als volgt:
Eerste Bedrijf: Het doek gaat open en ter linkerzijde wandelt Annemans het podium op, hij zegt langs zijn neus weg: we gaan binnenkort moslims op de kieslijsten van het Vlaams Belang zetten.....Bàm! Een spectaculaire binnenkomer. Ongeloof alom, in de zaal houdt een miljoen mensen zijn adem in – het is een grote theaterzaal - en sommigen zijn daarnet van twee stoelen tegelijk gevallen. Dit is namelijk een uitspraak van hetzelfde kaliber als wanneer Aimé Van Hecke zou zeggen: Canvas gaat dit jaar zes maanden lang Big Brother uitzenden, of wanneer Sanne zou aankondigen: Erik en ik hebben een porno home movie gemaakt die tegen betaling te downloaden is op het internet.
Tweede Bedrijf: ter rechterzijde wandelt plots Filip De Man het podium op. In de zaal ziet iedereen ondertussen blauw, want ze houden nog altijd hun adem in, behalve die enkelen die daarnet van hun stoelen zijn gevallen. De Man kijkt met zorgelijke blik de zaal in, richt zich naar het balkon en buldert met luide stem dat Annemans uitvoerig uit zijn nek lult, want dat Luc Appermont nog eerder over Eva Pauwels zal gaan dan dat er moslims op de Belang-lijsten zullen staan. Groot applaus. Annemans wandelt mokkend in zijn baard het toneel af, weer naar links, en de zaal haalt weer opgelucht adem. De Man neemt glunderend het bravo! bravo! van het bovenste balkon in ontvangst – daar waar de allergoedkoopste plaatsen zijn – en wandelt ook het toneel af. Sommigen op de eerste rij hebben stilaan door dat dit een komedie is en geen tragisch toneelstuk.
Het is pauze. Tijdens de pauze begeven de goed gezonnebankte bonsaï-Führer Frank Vanhecke en boegbeeld Filip ‘zo glad dat hij een knoop in een paling kan leggen’ Dewinter zich tussen het publiek in de foyer en doen ze waar ze het best in zijn: demagogisch een eind weg zwammen en beide protagonisten een beetje gelijk geven, zij moeten het publiek namelijk lekker maken voor het laatste bedrijf.
Derde en Laatste Bedrijf: het doek gaat weer op en Ivan De Vadder, die zich van geen kwaad bewust een gastrol in dit toneelstuk heeft laten aanpraten, staat op het podium, samen met Filip De Man. Hij stelt De Man een vraag over de tweespalt tussen hem en Annemans en De Man schiet in een Shakespeariaanse kramp en steekt een gezwollen monoloog af waarna hij besluit: ‘gematigde moslims bestaan niet, moslims kunnen geen democraten zijn’. Stormachtig applaus, staande ovatie van de hele zaal. Vanhecke en De Winter komen vervolgens tot twee keer uit de coulissen om te groeten, in de coulissen maken Annemans en De Man hun onkostennota op. Een miljoen mensen gaan tevreden naar huis: het was immers allemaal maar om te lachen, alles blijft bij het oude, het Belang doet geen water bij de wijn. De rangen worden weer gesloten.

Dit toneelstuk was bedoeld om de achterban te sussen. Die achterban kreeg het namelijk steeds moeilijker met de zaak Remmery, waarin een perfect geïntegreerde moslimvrouw op steeds meer sympathie va,n de bevolking kan rekenen. Eigenlijk wil het Belang en zijn miljoen kiezers een cordon rond de moslims leggen, met precies dezelfde argumentatie die de vertegenwoordigers van vijf miljoen Vlamingen gebruiken voor het cordon rond het Belang: die laatsten zeggen ‘extreem-rechtse racisten kunnen geen democraten zijn’, het Belang zegt: moslims kunnen geen democraten zijn. Nog even en Vlaanderen stikt van de cordons, we kunnen ons misschien Cordonië gaan noemen.

Prietpraat

Na de aanval op de KVS in Brussel verklaart het Vlaams Belang nu ook de oorlog aan het Toneelhuis en het NTGent. De partij vindt dat de stadstheaters – en ik citeer - 'moeten teruggrijpen naar hun initiële reden van bestaan en meer ‘volkseigen’ of ’klassieke’ stukken moeten opvoeren'. Wat dat precies inhoudt, daar blijven ze vaag over, maar het Echt Antwaarps Theater hebben ze natuurlijk al naar voren geschoven. Wellicht hopen ze op een klassieke volkskomedie getiteld ‘Met de matrak op de makak’.
Als het Belang ooit aan de macht komt – en ik citeer opnieuw het officiële partijstandpunt– dan ‘garanderen ze de schrapping van alle subsidies aan het Toneelhuis’. Het Toneelhuis zou zich namelijk bezondigen aan wat Filip Dewinter ‘pseudo-elitaire programmatie’ noemt. Dewinter zei in een interview: ‘ze provoceren om te provoceren, louter om een kleine elite te plezieren. Het wordt tijd dat het debat hierover begint. Ik ben er zeker van dat we hier niet alleen staan.’ Ah...met dat laatste zinnetje onderstreept Dewinter nog eens de basisstrategie van het Vlaams Belang, met name: populistische prietpraat verkopen.
Na ‘die vreemdelingen komen hier allemaal op onze kap leven en onze sacochen pakken’ en ‘de Walen gaan ieder jaar met miljarden Vlaams geld lopen’, hebben de poldernazi’s nu ook de populaire dooddoener ‘de theaterwereld loopt vol met pseudo-intellectuele jeanetten’ ontdekt. Met die drie stellingen alleen kun je in Vlaanderen vlot een café draaiende houden – ik weet waarover ik spreek, ik ben in een volkscafé opgegroeid - en dat is wat het Vlaams Belang in principe is: de grootste cafébaas van Vlaanderen, die zijn cliënteel opportunistisch naar de mond (priet)praat in de hoop meer pinten te verkopen.

DENG 22