'Wittenond' gehackt

De website www.wittenond.be , de Vlaamse tegenhanger van de Hollandse comedysite www.zwartekat.nl blijkt te zijn gehackt door ene 'PowerCobra'. Blijkbaar vindt iemand dat er aan het verspreiden van comedy-nieuws dringend een eind moet komen. Huh?
UPDATE: Site is sinds vandaag - zondag - weer normaal

Goodbye Deng....?

Deng moet er - noodgedwongen - waarschijnlijk mee ophouden na 31 nummers, dat is na 2,5 jaar. Waarom? De hoofdaandeelhouder ziet het niet meer zitten, vindt dat de groei té traag gaat en trekt zich terug. Niets aan te doen. We moeten wellicht dichtvouwen. De ware redenen blijven troebel, slechts één ding is duidelijk: het enige blad dat zich écht onafhankelijk mocht noemen dreigt te verdwijnen. Laat het leedvermaak bij de rechtse wankers een ongebreidelde aanvang nemen.

Samen met Ah-nuld zeg ik 'I'll be back' maar wààr precies weet ik uiteraard nog niet. Misschien geef ik er wel helemaal de brui aan, qua in een blad publiceren. Er zijn immers geen kloekborstige, onafhankelijke, niet-voor-één-gat-te-vangen, geestige kranten/bladen/magazines meer. Misschien concentreer ik me beter vanaf nu uitsluitend op tv & radio. Weet het nog niet. Wat ik wel weet: met Deng zou de enige dissonante stem in het grote a capella dat wij kennen als de vaderlandse media verdwijnen. Which isn't nice.

UPDATE: Kennelijk wordt dit blog gelezen, want tien minuten nadat bovenstaande post werd, euh....gepost, werd er links en rechts driftig getelefoneerd en krijg ik te nu horen dat ondertussen een en ander in beweging is gezet waardoor Deng mogelijkerwijs gewoon blijft bestaan. Kruisen die vingers.


PS: Zopas ook vernomen dat Roland Lommé niet meer onder ons is. Hey (mm), he's all yours now.

Comedy Casino II

De opnamen voor de tweede reeks beginnen maandag. Alles is al uitverkocht, maar er komen nog eens 5 extra programma's. De opnamen daarvoor zullen in maart plaatsvinden. Ook die data zullen meteen 'vol' zitten, mààr....comedyliefhebbers moeten deze blog maar in de gaten houden want hier zullen de laatste zes plaatsen 'verloot' worden.
Naast het kruim van de nationale stand uppers en enkele interessante nieuwkomers zullen in reeks 2 en de extra 5 programma's weer een paar buitenlandse kleppers optreden: Martin Davis, Craig Hill, Sarah Kendall, Shazia Mirza (de enige moslim stand up comédienne ter wereld), Jim Speelmans, Ed Byrne, en de geweldige Fin (!) Tommi Walamis. Allez-hop et tralala!

Hoax...

Via Zattevrienden.be nog maar eens op een bewijs gevallen van de stelling: geloof vooral niet alles wat in de krant staat. Muis neemt wraak en zet huis in vuur en vlam? Klinkt geestig, très Tom & Jerry, maar de waarheid is enigszins anders.

Deng 31

De Vloek van Vlimovost

Zopas vernomen dat Canvas vanaf volgende maandag De Vloek van Vlimovost - zeg maar 'Spike III' - opnieuw gaat uitzenden. Which is nice. Ook al is het telkens rond middernacht. Spike is de meest bevreemdende, Kijk Eens Op De Doos is de meest toegankelijke, maar De Vloek is volgens mij - en ik zou het moeten weten - de beste reeks van de drie.

Foto: Antje De Boeck op de set, wachtend om gestalte te geven aan Mona Lisa....

Yoghurt

In lezersbrieven naar de kranten, op internetforums, in de commentaren op weblogs, aan de cafétoog, overal duikt nu al een hele tijd regelmatig de term ‘linkse verzuring’ op. Maar nooit daar waar het min of meer toepasselijk is. Met name als het over yoghurt gaat. Nee, ‘Linkse Verzuring’ is de nieuwe favoriete kreet van de poldernazi’s. Iedereen die hen durft tegen te spreken – en ze worden steeds minder tegengesproken – lijdt volgens hen aan linkse verzuring. Zoals de jonge pornokoningin uitriep toen ze voor het eerst met Bob ‘Roboballs’ MacTesticles moest werken: what a load of bollocks!‘ Wie onverdraagzaam is, is per definitie niet meer links. ‘Linkse verzuring’ klinkt overigens even tegenstrijdig als ‘rechtse solidariteit’. Dat bestaat al evenmin. Sla er de Van Dale op na. Solidariteit (de ~ (v.)): bewustzijn van samenhorigheid en bereidheid om de consequenties daarvan te dragen. Het vat niet meteen de esprit van de modale rechtse hufter samen. Bij hen is het meer ‘bewustzijn van superioriteit en bereidheid om die ten koste van alles in stand te houden’. De woorden ‘links’ en ‘verzuring’ horen dus enkel nog voor te komen in een zin die betrekking heeft op de richting waarin de yoghurt van uw keuze draait. Laten we dat afspreken, vooraleer de term ‘linkse verzuring’ gemeengoed wordt en als een giftige cobra ongemerkt in de grote wasmand van het collectief bewustzijn sluipt, waar ze een hele tijd op de bodem stil blijft liggen tot iemand een stuk érg vuile was onderaan de mand wil grijpen maar moet terugdeinzen om niet gebeten te worden.
De metafoormachine is hier aan het dampen.

Voice over

U kent vast die verbouwingsprogramma’s op Vitaya. Meestal gaat het over blije, avontuurlijke mensen die in Spanje een ruïne hebben gekocht en daar een bed & breakfast willen van maken. De voice-over stem zegt meestal iets als volgt: ‘Het is al 30° wanneer Bob en Lisa onder een staalblauwe hemel ontbijten op het terras, vooraleer ze met goeie moed verder gaan met de restauratie van het gastenverblijf van hun 17e-eeuwse Spaanse herberg. In de namiddag, terwijl Lisa Spaanse lessen volgt, gaat Bob verder met het betegelen van de patio’. Wel, ik zit sinds augustus ook midden in een verbouwing - overigens ook de reden waarom ik weinig tijd heb voor dit blog - en ik heb géén voice-over, maar àls ik er een had zou hij het volgende zeggen: ‘Het regent oude wijven wanneer Patrick opstaat. De verwarming doet het nog niet en omdat er beneden nog geen ramen zijn geplaatst, waait er een kille wind doorheen heel het huis. Patricks eerste taak is het uitkloppen van zijn wenkbrauwen, waar zich de afgelopen nacht een laagje stof en roet van 3 cm heeft op vastgezet. Op weg naar de badkamer, en slechts gehuld in zijn boxershort – waar een knoert van een ochtenderectie in te merken is – groet hij bibberend enkele geamuseerde bouwvakkers...’

Beautiful

Ik heb vanavond voor de tweede keer een hele aflevering van ‘Beautiful’ uitgezeten. Niet gemakkelijk, aangezien ze om de haverklap een flard ‘You’re beautiful’ van James Blunt laten horen, het soort muziek dat ze op cruiseschepen gebruiken om bejaarde passagiers in een handelbare staat van verdwazing te krijgen. You’re beautiful...?? Nee James, ze ziet er wat opgelapt uit, meer niet. ‘Beautiful’ is een adjectief dat we moeten reserveren voor die zeldzame keren in een mensenleven dat het wérkelijk van toepassing is. Een vurige zonsondergang gezien vanop een eiland in de Pacific, bijvoorbeeld. Of Angelina Jolie die enkel gehuld in een onderlijfje en naaldhakken de slaapkamer binnen wandelt, ik zeg maar iets. ‘Beautiful van James Blunt is een prachtsong die als een vlucht duiven opvliegt tegen het schemerlicht’ las ik ergens in een recensie. Yup, en we weten allemaal wat een vlucht duiven achterlaat: crap.
‘Beautiful’ het programma is daarentegen een bron van kennis en vermaak. Ik vind het bijvoorbeeld fascinerend dat de uitverkorenen steevast dankbaar huilend zeggen dat hun leven nu helemaal zal veranderen omdat ze al jaren onder hun uiterlijk gebukt gaan. Wat zouden ze hebben, vraag ik me dan telkens af? Een bult misschien. Of een derde arm die uit hun navel is gegroeid. Of een neus waaronder je een fiets uit de regen kunt hangen. Niets van dat alles. Meestal blijkt het slechts te gaan om een combinatie van slechte tanden, dubbele kinnen, hangtieten en een reet die stilaan aan een eigen nationaliteit mag beginnen denken. Doe er nog een sik bij en je bekomt Hugo Coveliers.
Hoe gaan deze mensen precies onder hun uiterlijk gebukt? Ze zien het tenslotte zelf niet, tenzij het zo’n ijdele bastaards zijn dat ze voortdurend in de spiegel en in etalages naar zichzelf kijken. Misschien hadden ze dat wat meer moeten doen, op weg naar de crêperie of het frietkot. Wat kan hen die bierbuik en die tandkundig aanschouwelijk gemaakte grotten-van-Han die voor een gebit moeten doorgaan eigenlijk schelen? Want had het hen iets kunnen schelen dan waren ze wel op regelmatige tijdstippen naar de tandarts gejogd. Nee, nu mag ’Beautiful’ het allemaal voor hen oplossen, in zes weken tijd, en de hele natie mag meekijken wanneer iemand met een viltstift haastig een stippellijn op hun buik tekent en daarbij iets mompelt als ‘hier gaan we zeven kilo vet weghalen, waarna we dit stuk naar beneden trekken en hieraan verbinden.’ Jàren van medische studies hebben die plastisch chirurgen achter de rug, maar ze beschikken nog altijd over de tekenvermogens van een zesjarige. Verontrust dat werkelijk niemand?
Die kerels snijden waar ze tekenen. En ze tekenen met de accuratesse van een hyperkinetische kleuter.
Het is slechts een kwestie van tijd vooraleer een flauwe grapjas van een hulpverpleger, wanneer niemand kijkt, voor de lol met een stift een enorme roos rond het kruis van een patiënt tekent. Ik wed dat de chirurgen er zelfs niet meer bij nadenken.
- Dokter wat bent u van plan? U gaat zijn genitaliën er toch niet afsnijden?
- Ik zie een stippellijn, dus ik snijd Bob! Slash!
Het is mijn theorie dat Michael Jackson zo aan zijn freakachtig uiterlijk is gekomen. ’s Namiddags nog leuk met de kinderen gespeeld, met de stiften pruimen en knoestige bomen getekend, schertsend met de punt van de stift op elkaars neus getikt....terwijl ze op Michaels schoot paardje zaten te spelen. ’s Avonds bij de plastisch chirurg: ‘Fuck, wie heeft dat afgelijnd? Ah well....’
Maar het leukste in ‘Beautiful’ zijn de reacties der familieleden die na zes weken wachten hun getransformeerde geliefde van de trap zien komen – op de achtergrond vliegt een vlucht duiven op tegen de schemering - en hun blikken verraden dat ze een paar seconden lang twijfelen: uitbarsten in geluk omdat de make-over zo geslaagd is, of als de bliksem de dorpelingen optrommelen en met toortsen het creatuur terug naar het oude kasteel op de heuvel jagen.
Als het een vrouw is die werd verbouwd moet u zeker op de vrouwelijke familieleden letten. Er zit er altijd eentje tussen die glimlacht met het soort warmte dat ook wel eens opstijgt uit het modale graf van een Skandinavische koning uit de bronstijd. Must see tv.

LIJST

Het seizoen van goede wil zit er weer aan te komen. Hoog tijd dus voor een lijst met mensen, dingen en verschijnselen die dezer dagen voor mijn humeur doen wat een onhandig gebruikte schaar voor een oogbol kan betekenen.
Om te beginnen: al die Bekende Vlamingen die hun naam lenen aan acties voor het goede doel. Vorige maand nog traden Brigitta Callens en Geert Hoste naar voren op Wereld Donor Dag, om ons allen aan te sporen na onze dood onze organen af te staan. Ik zie niet meteen de link met de problematiek in kwestie, of het moet zijn dat Brigitta al jàren op een talentdonor zit te wachten. Van mij mogen ze na mijn dood overigens alles hebben wat nog dienst kan doen. Good fucking luck to them. Maar ze moeten niet met BV’s komen aanzetten, of met het eeuwige argument: ‘Bij uw overlijden zult u voor anderen het verschil tussen leven en dood betekenen....’. Dat geldt namelijk ook voor iemand die zichzelf in een ambassade opblaast. En als ik Geert Hoste’s milt wil, zal ik ze er wel eigenhandig uitrukken.
Ten tweede: kleine honden. Als het blaft moet het minstens op kniehoogte komen vind ik, anders lijkt het al snel op een waterrat met een lelijke hoest. Als ik ooit nog een hond in huis haal dan zal het een big motherfucker van een Sint-Bernard zijn, een beest zo groot dat wanneer hij zich droog schudt na een verfrissende duik in gindse vijver, er karpers en blieken uit zijn pels vliegen.
Ten derde: de onder jongeren steeds maar weliger tierende tjeverij. Meer en meer jongeren zeggen overtuigd katholiek te zijn. Dat begrijp ik ergens wel, want ik was als snotneus ook behoorlijk onder de indruk van de verhalen in de bijbel. Vooral de bruiloft van Kanaan en de wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging vond ik geweldig. Jezus gaf de honderden bruiloftgangers te eten met slechts vijf broden! Vond ik heel indrukwekkend. Tot ik voor de eerste keer ter communie ging en zag hoe ontieglijk klein de porties zijn. Zo kan ik het godverdomme ook.
Zo mogelijk nog erger dan aan religieuze nonsens verslingerde jongeren zijn al die bekende hansworsten die in interviews dingen zeggen als ‘Ik ben niet religieus, maar ik geloof wel dat er ‘iets’ is....’. Dat is hetzelfde als zeggen: ik ben niet geil maar ik heb wel een stijve. Om het met de Dikke in ‘Lost’ te zeggen: snap out of it, dudes!
Ten vierde: ‘Lost’. De meest overgehypete Amerikaanse crap tv-serie waarvan ik desondanks geen enkele aflevering wil missen. ‘Lost’ is het televisie-equivalent van crack: de high is telkens intens maar kort, de afkick is aanzienlijk en de bron waar het betrokken wordt is eerder louche want ‘Lost’ werd naar verluidt met Scientology-geld gefinancierd.
Tenslotte: ‘verbindende’ en ‘de sociale cohesie bevorderende’ televisieprogramma’s die ons met begeleidend pseudo-wetenschappelijk gezwam worden geserveerd. De Vlaamse televisie heeft dezer dagen nogal een beetje de vinger op de pols. Op de pols van 1958 weliswaar. Toen de wereld nog enigszins te bevatten was en de televisie – die ‘ons venster op de wereld’ werd genoemd – vooral de wereld ter hoogte van het contente, rond een vers gebraden speenvarken verzameld Vlaanderen liet zien in ‘Kapitein Zeppos’ of ‘Schipper naast Mathilde’. Toen ‘aan hetzelfde zeel trekken’ daadwerkelijk nog betekenis had, in het licht van den Duitschen bezetter die eigenlijk nog maar recentelijk uit onze contreien was verdwenen. Het is aandoenlijk hoe de televisie anno 2005 die gulden jaren opnieuw wil evoceren middels nogal oubollige en opvallend wereldvreemde programma’s die vertrekken vanuit de postierlijke premisse dat de mens, en de Vlaam in het bijzonder, een sociale en geschikte peer is die stil en ongedwongen alles voor een ander doet. SAM anyone?
Vera Hoorens, hoogleraar sociale psychologie aan de KU Leuven, stelt in De Standaard dat televisie echt wel invloed heeft op het gedrag van de mensen. Juist, maar ook weer niet teveel. In de jaren zestig al antwoordde de Amerikaanse televisielegende Johnny Carson kurkdroog, toen hem werd gevraagd of geweld op televisie soms geen geweld in het echte leven zou kunnen uitlokken: ‘Hmmm....ik weet het niet. Er is veel goeie comedy op tv maar ik kom op straat weinig geestige mensen tegen’. Ook juist.
Mevrouw Hoorens gaat echter verder: ‘Zodra je positieve dingen in de media brengt, zijn er altijd mensen die dat klef vinden. En de meeste mensen zullen zeggen dat het programma geen enkel effect heeft om de eenvoudige reden dat ze de media-effecten ontkennen....’ Aldus verdedigt ze de stelling, als zou het hier wel degelijk gaan om sociologisch relevante media-experimenten die de verzuring in de Vlaamse maatschappij daadwerkelijk een halt zouden kunnen toeroepen. En niet over een slap programma dat mij herinnert aan Pythoneer Terry Jones in ‘Eric The Viking’, in die scene waarin de stad langzaam maar zeker onder water loopt en iedereen de verdrinkingsdood riskeert: ‘this is not happening...’
Haal al die betuttelende tjeverij van mijn tv alstublieft. (pdw)

PS: vergeet niet op Ambiorix te stemmen in De Grootste Belg.

DENG 30

Hieronder staat een persmededeling van het Belang naar aanleiding van De Winter zijn overwinning in De Ergste Belg. De geciteerde tekst komt uit Deng en is van de hand van yours truly.
Dat die hufters te tam zijn om daadwerkelijk klacht in te dienen - 'Het Vlaams Belang overweegt geen juridische stappen...' - komt niet uit grootmoedigheid, maar wel omdat ze weten dat ze evenveel poten hebben om op te staan als de modale worm.

Brussel, 23 november 2005


PERSMEDEDELING VLAAMS BELANG:

‘DENG’ DIABOLISEERT FILIP DEWINTER MET VERKIEZING
TOT ‘ERGSTE BELG’

VLAAMS BELANG HEKELT UITDELEN ‘FILIP DEWINTER-WC-VIZIER’: ‘DENG’ IS MAANDBLAD VAN DE SLECHTE SMAAK


Filip Dewinter is door de lezers van het maandblad ‘Deng’ verkozen tot ‘Ergste Belg’. Dewinter gaat in de top-3 Marc Dutroux en Leopold II vooraf. De ‘ergste Belg’-wedstrijd draaide uit op één grote scheldpartij tegen Filip Dewinter. Een korte bloemlezing uit de teksten: “zijn vader had beter in de kolenbak geschoten; hij is voor de internationale uitstraling van het vaderland even nuttig gebleken als een maagring bij Rani Deconinck; hij heeft dus het Belgische tricolore blazoen benaderd zoals een schijtende stier een vers wit laken; de schuimbekkende voorman van de poldernazi’s lijkt dan ook de gedoodverfde winnaar van deze competitie - trouwens wil iemand hem aub zo snel mogelijk effectief doodverven”.

Samen met het maandblad ‘Deng’ wordt er in de kranten- en boekenwinkels ook een ‘Filip Dewinter-urinoirvizier’ aangeboden. Het betreft een zelfklever met de afbeelding van het hoofd van Filip Dewinter en een ‘schiet(plas)-schijf’; het is blijkbaar de bedoeling om de zelfklevers in urinoirs en toiletten aan te brengen.

Wanneer het er op aankomt Filip Dewinter te viseren en te diaboliseren, kan en mag blijkbaar álles. Het spreekt natuurlijk voor zich dat het Vlaams Belang groot belang hecht aan het recht op vrije meningsuiting. De teksten in ‘Deng’ zeggen evenwel meer over het niveau van het maandblad, dan over de standpunten van Filip Dewinter. Het Vlaams Belang overweegt geen juridische stappen, ook al gaat het hier om een nauwelijks verholen oproep tot geweld.



Frank Vanhecke( Voorzitter Vlaams Belang) Joris Van Hauthem (Woordvoerder)

Ik heb met ze te doen. Arme VB'ers. Ze voelen zich zo langzamerhand zoals de modale allochtoon: overal en altijd maar geviseerd en gediaboliseerd worden moet vreselijk zijn.

Bastards!

Net nu ik al weken geen tijd vind om me ermee bezig te houden, krijg ik van Clickx te horen dat voor dit weblog kan gestemd worden als Weblog van het Jaar 2005. Bastards!

Go Ambiorix, go!!

STEMMEN OP AMBIORIX VIA WWW.DEGROOTSTEBELG.BE , VIA TELEFOON: 0905/561 02 OF DOOR EEN SMS TE STUREN: STUUR 'BELG 02' NAAR 3470

Ambiorix rules!

Op Canvas is men, geheel in de geest van de schone ‘verbindende’ taak die de openbare omroep zichzelf heeft toebedeeld, zopas begonnen met de zoektocht naar De Grootste Belg. Dat is uiteraard in de eerste plaats een onderhoudend televisieprogramma, maar evengoed een wekenlange weldoende massage voor het nationale samenhorigheidsgevoel. Met dat nationale samenhorigheidsgevoel is het immers maar slapjes gesteld. De Belgische esprit brandt onmiskenbaar al een hele tijd op een eerder laag pitje. Hoe laag? Nog lager dan de limbolat ten huize Prince ligt. Dat de RTBF volledig losstaand van de VRT naar Le Plus Grand Belge zoekt zegt wat dat betreft genoeg. Het is dat de Oostkantons weinig of niets in de nationale pap te brokkelen hebben of er werd ook nog naar Der Größte Belgier gezocht. Terwijl we allemaal weten: dat is zweifellos Jean-Marie Pfaff, als hij tenminste zijn blaue Hose draagt en zo ja, dan het liefst op zijn hoofd.
De tien genomineerden voor De Grootste Belg die de komende weken via evenveel Canvas-documentaires nog een keer aan de natie zullen worden voorgesteld, zijn: Ambiorix, Jacques Brel, Hendrik Conscience, pater Damiaan, Adolf Daens, Paul Janssen, Gerardus Mercator, Eddy Merckx, Peter Paul Rubens en Andreas Vesalius. Ik wil u waarschuwen: wie op maandagavond 31 oktober naar Canvas zapt dreigt op little old moi te stuiten. Ik heb namelijk het peterschap van Ambiorix op de schouders genomen.
‘De Oude Belgen leefden van jacht en visvangst, dronken bier en speelden met de dobbelstenen....’ Een zinnetje uit mijn lagere schooltijd dat ik altijd goed heb onthouden. Ik heb sindsdien altijd een voorstelling van de Oude Belgen gekoesterd als sympathieke maar potige fuck you kerels met armen als hespen en snorren als vossenstaarten zo groot, die tussen het stropen van een everzwijn en het vangen van een forel in graag een pint dronken, met de pietjesbak speelden, hun vrouwen kwansuis in de kont knepen en iedereen die het daar allemaal niet mee eens was uitvoerig en genadeloos op zijn lazer gaven. Bref, goed volk. En vreemd genoeg haast een exacte omschrijving van de mensen die gedurende de jaren zestig het café van mijn vader bevolkten. Hij schonk tussen haakjes Celta Pils, bier met een Oude Belg op het etiket.
Zoals de moeë mummificateur zei na alweer een lange werkdag: laat ik er geen doekjes meer om winden. Ik ga er weliswaar van uit dat Ambiorix op één been wint, maar ik wil via deze weg toch oproepen om in grote getale entoesiast op onze held te stemmen- dat kunt u HIER doen. Bekijk nog eens de lijst met genomineerden en u zal vaststellen: in een rechtvaardige wereld werd de verkiezing zelfs niet meer gehouden en zou Ambiorix stante pede tot Grootste Belg worden uitgeroepen, wegens de vederlichtheid van de tegenstand.
Er wordt immers niet naar de Heiligste Belg gezocht, in welk geval pater Damiaan geen enkele concurrent te vrezen zou hebben. De Meest Socialistisch Ingestelde Religieuze Belg zoeken we evenmin, al zou dat hoogstwaarschijnlijk priester Daens als winnaar opleveren. De Snelst Fietsende Belg is dan weer een trofee die Eddy Merckx niet kan ontsnappen. Jacques Brel is zonder enige twijfel De Beste Belgische Chansonnier, mochten we daarnaar op zoek zijn. En de queeste naar De Meest Over Het Paard Getilde Belg kan een spannende confrontatie tussen Rubens en Conscience opleveren. Maar dat zoeken we dus allemaal niet. Neen, we zoeken...trrrrrrrrrrromgeroffel: De GROOTSTE Belg. Laat ik dus achtereenvolgens de bordveger der logica en daarna de spons der weldenkendheid over het krijtbord uwer innerlijke twijfel halen: De Grootste Belg is Ambiorix. Punt.
Had Ambiorix – en vooral zijn aartsrivaal Julius Caesar – de Belgen niet zo onuitwisbaar in de geschiedenis geschreven dan was er wellicht zelfs nooit sprake geweest van het land ‘België’. Door dat ene zinnetje van Caesar in zijn Commentarii De Bello Gallico - ‘Van alle Galliërs zijn de Belgen het dapperst...’ - is het ‘Belgische volk’ een historisch feit geworden. En het zijn Ambiorix en zijn Eburonen die Caesar dat veelzeggende zinnetje hebben doen opschrijven, door in 54 voor Christus alle Belgische stammen te verenigen en aldus het machtige Romeinse leger ter hoogte van Limburg uitvoerig in diverse pannen te hakken. Meest Gevreesde Leger Van Zijn Tijd vs Ambiorix En Zijn Maten Van Het Café : 0 – 1. Vergelijk dat met de schampere verwezenlijkingen van pakweg een Brel, die ten tijde van Ambiorix trouwens snel Assurancetourix-gewijs in de boom zou hebben gehangen. Of met de verwezenlijkingen van die twee tjeven die elk iets in de sociale sector hebben betekend, of met die van – het idee alleen al! – een coureur, een veredelde zondagsschilder of een schrijver van derde signatuur. Nee, mijn held heeft feitelijk geen tegenstand. Ambiorix rules. (pdw)

UPDATE: MEN KAN OOK OP AMBIORIX STEMMEN VIA DE TELEFOON: 0905/561 02 OF DOOR EEN SMS TE STUREN: STUUR 'BELG 02' NAAR 3470

Vegetjeven

Begin mei van dit jaar verschenen er – eerst in Humo, daarna ook in de kranten – diverse ontluisterende lezersbrieven van misnoegde ex-Gaia medewerkers over de werkomstandigheden ten Gaia-kantore: onbetaalde overuren, gedwongen maar onbezoldigd zaterdagwerk, camerabewaking op de werkvloer, directrice Anne De Greef die om de haverklap berispende e-mails rondstuurt, Michel Vandenbosch die er flink de zweep op legt en loopt te briesen wanneer het werk niet snel genoeg vordert. Konden koeien schrijven, ze zouden vrijwel exact dezelfde klachtbrief kunnen opstellen over de arbeidsomstandigheden op de veemarkt van Ciney. Basisironie, ik weet het, maar we moeten blij zijn met wat we hebben.
Wat voor werk het ook mag zijn dat zulk een rigide tempo en onophoudelijke controle vereist – tijdens de kantooruren héél erg boos zijn op de vlees-en bontindustrie? Met kwaaie blik internationale vaarzentransporten in kaart brengen? Ik gok maar raak.... – het is zo te horen schromelijk onderbetaald en de arbeidsovereenkomst werd blijkbaar door ex-leden van de Stasi mee opgesteld. Het personeelsverloop bij Gaia is dan ook van dien aard, dat men overweegt om in het sollicitatielokaal een draaideur te plaatsen.
Onlangs verscheen deze personeelsadvertentie, waarin de arbeidsvoorwaarden nog iets scherper worden afgelijnd:

‘Dierenrechtenorganisatie Gaia zoekt een administratief medewerker en een secretariaatsverantwoordelijke...Gezien de waarden waar Gaia voor staat, achten wij het onontbeerlijk dat onze medewerkers gekozen hebben voor een vegetarische levensstijl’.

Clever bekeken van Vandenbosch en De Greef, want wie geen vlees eet ontbeert natuurlijk de fut om van zijn kloten te maken over de deprimerende werkomstandigheden.

U merkt het, mijn mening over militante vegetariërs is vrij genuanceerd. Kort samengevat komt het hier op neer, dat ik vind dat ze zoveel mogelijk hun muil moeten houden opdat die muffe geur van tofu, korn en seitan – de Emerson, Lake & Palmer van de gastronomie – niet uit hun bek zou kunnen ontsnappen. Nee serieus, ze moesten worden gedwangvoederd met foie gras en vers gehakt terwijl ze met enorme lamsbouten herhaaldelijk tegen de ribbenkast worden geslagen. Als ze hun klep maar houden. Als ik nog één zo’n bleke beunhaas zijn vingertje zie opsteken om mij op het hart te drukken ‘je bent wat je eet’, dan ram ik een spies door zijn reet, flikker ik hem op de barbecue en neem ik hem seignant tot mij met een romige dragonsaus en een bordeaux van een goed jaar. Kannibalen zijn ook wat ze eten. Meat is geen murder, meat is dinner. Was Morrissey destijds af en toe een entrecôte gaan eten met Johnny Marr, The Smiths waren wellicht nog onder ons.

Nog genuanceerder is mijn mening over mensen die hun persoonlijke geloof, politieke overtuiging of levensvisie van extra gravitas denken te kunnen voorzien door hun persoonlijke convicties plechtig als ‘waarden’ voor te stellen. Toon mij iemand die zich met pieus gefronst voorhoofd en de blik van een gewond geitje op ‘waarden’ laat voorstaan en ik zal u iemand aanwijzen die de kluit wil belazeren, en die het verdient om middels een klamme en als een garotte gewrongen soutane langzaam te worden gewurgd.

Vegetarische tjeven zijn het daar bij Gaia - laten we ze Vegetjeven noemen.
En ze balanceren gevaarlijk op de rand van de discriminatie met hun advertentie.
In De Morgen vatte Toon Vandevelde van het Centrum voor Economie en Ethiek van de KU Leuven het treffend samen: ‘Het getuigt van bekrompenheid om te preken dat enkel de ‘zuiveren’ de goede boodschap kunnen verspreiden. Dat is een gevaarlijk idee’. Ook onmiskenbaar een tjeef, maar hij heeft wel gelijk. (pdw)